ಮಂಗಳವಾರ, ಜೂನ್ 10, 2014

ನಾವ್ ನೋಡಿದ ....

 
                                                                 ಒಗ್ಗರಣೆ  .... 
 
ನಾನೇನು ಚಿತ್ರ ವಿಮರ್ಶಕನಲ್ಲ , ಪತ್ರಕರ್ತನೂ ಅಲ್ಲ , ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಿತ್ರ ರಸಿಕ ,  ಆದರೂ ಸಹ ಈ ದಿನ ನಾ ನೋಡಿದ ಒಂದು  ಅದ್ಭುತ ಕನ್ನಡ  ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕ್ಕೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.  ಇದೇನಪ್ಪ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ  ಅದ್ಭುತ ಚಿತ್ರ  ??? ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ ?? ತಮಾಷೆಯೇ ?? ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ . ಇದು ನಿಜ ಸ್ನೇಹಿತರೆ , ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸಿನೆಮಾ ಬಗ್ಗೆನೆ ನಾ ಹೇಳಬೇಕು... ಅದ್ಭುತ ಚಿತ್ರ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ನಿಮಗೆ   ನಾನೇನು  ಡಾ. ರಾಜ್ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ  ಈಗಷ್ಟೇ  ಪ್ರಕಾಶ್ " ರಾಜ್ " ಹಾಕಿರುವ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಗು ಅದರ ಗಮ್ಮತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಬೇಕು . 
 
                 ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ, ಅದಾದ ನಂತರ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಚಿತ್ರಗಳ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ನನಗೆ ರುಚಿಸಿದವಾದರೂ, ಆಮೇಲೆ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಬಂದ  ಚಲನಚಿತ್ರಗಳೊ , ಹಳಸಿದ ಚಿತ್ರನ್ನಾಗಳು.  ಈ ಸಿನೆಮಾಗಳ ಸಹವಾಸವೇ ಸಾಕು ಸಾಕೆನಿಸಿ ,  ಚಿತ್ರ ಸವಿಯುವ  ನನ್ನ ರುಚಿ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಕೂಡ ಬಾಡಿದ್ದವು ಇತ್ತೀಚಿಗೆ.  ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ರೀ  " ಕನ್ನಡ ಫಿಲಂ ಗೆ ಹೋಗೋಣ " ಎಂದಾಗಲೆಲ್ಲ , ಹೇಗೋ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಡಾ. ರಾಜ್ ಚಿತ್ರ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಮೊನ್ನೆ ಹೀಗೆ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ಕ್ರಾಸ್ ಬಳಿ  ಹೋಗುವಾಗ ,  ಪ್ರಕಶ್ ರೈ ನಿರ್ದೇಶನದ ಒಗ್ಗರಣೆ ಚಿತ್ರದ  ಒಂದು  ಚಿಕ್ಕ ಪೋಸ್ಟರ್ , ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ  rockline ಮಾಲ್ ಬಳಿ ಕಂಡಿತು. ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಒಗ್ಗರಣೆಯ ಪದಾರ್ಥಗಳಾದ ಪ್ರಕಾಶ್ ರಾಜ್ , ಮಂಡ್ಯ ರಮೇಶ್ , ಅಚ್ಯುತ್ ಕುಮಾರ್ , ಸ್ನೇಹ , ಇಳೆಯರಾಜ, ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ  ಇನ್ನು ಅನೇಕರು  ನನ್ನನ್ನು ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಲು ಸೆಳೆದವು .
 
 
 
               ತಕ್ಷಣವೇ ಟಿಕೆಟ್ ಕೌಂಟರ್ ಹೋಗಿ " ಎರೆಡು  ಒಗ್ಗರಣೆ ಕೊಡಿ " ಎಂದಾಗ , ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಕಿಸಕ್ಕನೆ ನಕ್ಕಳು , ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿರುವ ಈ ರೀತಿಯ  ಹೊಸತನವಿದೆ ನೋಡಿ.  ಚಿತ್ರ ಶುರುವಾಯಿತು ,  ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಶೋಭಾ ಚಿತ್ರ ನೋಡ ತೊಡಗಿದೆವು. ಅಭ್ಹಾ ಎಂಥಹ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಶುರು ವಾಯಿತು , ಕೈಲಾಶ್ ಕೇರ್ ದ್ವನಿ , ಕಾಯ್ಕಿಣಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ,ಸಂಗೀತ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಇಳೆಯರಾಜ ರ ಸಂಗೀತ  ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬೆರೆತು , ಇಡೀ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ತಿಂಡಿ ತೀರ್ಥ , ಭಕ್ಷ್ಯಗಳ  ಚಿತ್ರಣವನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ನನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರು "ತೊಟ್ " ಅಂತ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿತ್ತು.  ನಂತರದಲ್ಲಿ  ಮಂಡ್ಯ ರಮೇಶ್ ಹಾಗು ಅಚ್ಯುತ್  ಕುಮಾರರ ಹಿತವಾದ ಹಾಸ್ಯ , ಒಗ್ಗರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಯವಾಗಿ ಸಾಸಿವೆ ಉರಿದಂತಿತ್ತು. ಅನಂತರ  ಬರುವ  ಮದ್ಯ ವಯಸ್ಕರರ ಪ್ರೇಮ -ಸಲ್ಲಾಪಗಳು , ಮುಜುಗರಗಳು, ಮೂದಲಿಕೆಗಳು ,  ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ  ನಾಯಕ -ನಾಯಕಿಯರಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು , ಕಾಲೆಳದಾಟಗಳು , ಆಗಾಗ ಬಂದೋಗುವ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು , ಅಡುಗೆ ತಯಾರಿಸುವ ಹಾಗು ತಿನ್ನುವ ತುಣುಕುಗಳು  ನಿಜವಾಗುಯೂ  ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದವು. 
 
                ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇದೊಂದು  ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಇತ್ತೆಚಿನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಗೀರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಮಗಳು ಅನನ್ಯ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ  ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಸಹ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಶ್ ರಾಜ್ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗುವುದಿಲ್ಲ.   ನೀವು ಕೂಡ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ , ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಮಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ಚಿತ್ರ ಇದು. ನಿಜವಾಗಿಯು ಎಲ್ಲರು ನೋಡ ಬಹುದಾದ ಚಿತ್ರ. ಆಶ್ಲೀಲ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಲ್ಲ , ಅನಗತ್ಯ ಹಾಸ್ಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಲ್ಲ , ಸುಮ್-ಸುಮ್ನೆ ನಿರ್ಮಾಪಕರ ತೆವಲಿಗೆ  ನಮಗೆಲ್ಲ ತೋರಿಸುವ ಐಟಂ ಸಾಂಗ್ ಗಳಿಲ್ಲ , ಮಚ್ಚು - ಲಾಂಗುಗಳೋ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ .  ಇವೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಈ ಚಿತ್ರದ ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್....  
 
 
ನಿಮಗಾಗಿ
ನಿರಂಜನ್  

ಗುರುವಾರ, ಜೂನ್ 5, 2014

ಮಹಾತಾಯಿ

                                                           ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕ್ಷಮಿಸು  .....


ನಿಜ  ತಿಳಿದವರು  ಹೇಳುವಂತೆ , ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿ  ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ , ನಿನ್ನದು ತುಂಬಾ ವಿಶಾಲ ಹೃದಯ , ಬಹು ತಾಳ್ಮೆಯ ಒಡಲು ,  ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜೀವ ಜಂತುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು , ಸದಾ ಕಾಪಾಡುತ್ತಿರುವೆ.  ಹಲವು  ವರ್ಷಗಳಿಂದ  ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಲಹುತ್ತಲೂ ಇರುವೆ   ಮತ್ತು   ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೂ ಇರುವೆ . ಹೆತ್ತತಾಯಿಯಾದರು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಳು  ಆದರೆ  ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ  ಅದೆಷ್ಟೋ  ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೀನು  ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಸಹನಯಿಂದಲೇ ಮನ್ನಿಸಿರುವೆ , ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆಸೆ , ದುರಾಸೆ  ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಗಳು ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿದರು  ಕೂಡ , ನಮ್ಮನ್ನು ನೀ  ಕೈ ಬಿಡದೆ  , ಎಲ್ಲವನ್ನು  ನಿನ್ನ ಒಡಲಾಳದಲ್ಲೇ   ನುಂಗಿಕೊಂಡು , ಹಾಗೆಯೇ ಮರೆತು , ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ  ಬರೀ  ತಾಯಿಯಲ್ಲ  "ಮಹಾ ತಾಯಿ".  ನಮ್ಮೆಲರ ಜೀವ ಗಳನ್ನೂ ಸಲಹುತ್ತಿರುವ  ಮಹಾತಾಯಿ  "ಪರಿಸರ"ವೇ  ನಿನಗೆ ನಾನು  ಈ ದಿನ , ನಾ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾದಗಳ ವರದಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ,  ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ  ಕೇಳುವಂತೆ , ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕ್ಷೆಮೆ ಕೇಳಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ . ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ತಪ್ಪುವಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮನ್ನಿಸಲು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕ್ಷೆಮೆಯಾಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

 
 
                   ನನ್ನನ್ನು ಹೆತ್ತವಳು  ತಾಯಿ  , ಅವಳು  ನನಗೆ ಬರಿ  ಜೀವ ಕೊಟ್ಟಿಹಳು  , ಆದರೆ ಈ ಜೀವವನ್ನು ಸಲಹುವಳು ನೀನು , ಹಾಗಾಗಿ ನೀನು ನನ್ನ "ಮಹಾತಾಯಿ ".  ಈ  ದಿನವನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು  ನಿನ್ನ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತಿಹರು  , ನೀ ನಮಗೆ ಮಾಡುವ ಉಪಕಾರಗಳನ್ನು , ನಿನ್ನ ಕುಶಲೋಪರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವರು  ಮಾತಾಡುವರು , ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯನ್ನೂ  ಕೂಡ ತೋರುವರು . ಆದರೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ನಿನಗಾಗಿ  ಏನನ್ನು  ಮಾಡುಲಿಲ್ಲ.. ನಿನಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಗನಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂಕಟ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದೆ.  ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೇ ಎನ್ನುವ  ಪಾಪ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಹಿಡಿಯಾಗಿ  ಹಿಂಡುತಿದೆ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ನಾ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು , ಮಾಡಿದ  ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನೂ  ಮರೆತು ಅದೆಷ್ಟೋ  ಪ್ರಮಾದಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿ ನಿನಗೆ ನಾ  ಮೋಸ ಮಾಡಿದೆ.  ಈ ದಿನ ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕ್ಷೆಮೆ ಕೇಳಲೇಬೇಕು ,  
 
 
ಮಹಾತಾಯಿಯೇ  ಮನ್ನಿಸು ... 
  
                 ನೀ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಗನಂತೆ ಉಣಿಸಿದೆ , ಆದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಾಕೊಷ್ಟು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹಾಗು ಕರಗದ ಘನ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಒಡಲಿಗೆ ಸುರಿದೆ.  ನಿನ್ನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ತರುವ  ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನಿನ್ನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ನಾ  ದಕ್ಕೆ ತಂದೆ. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಗೆ ಅನೇಕ  ಪರ್ಯಾಯಗಳಿದ್ದರು ಅವುಗಳ ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡದೆ , ನಿನಗೆ  ಮೋಸ ಮಾಡಿದೆ . .. 
 
ಮಹತಾಯಿಯೇ  ಮನ್ನಿಸು .. 
             
               ನೀ ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗಾಳಿ ನೀಡಿದೆ , ನಾ ಆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಕುಡಿದು , ನಿನಗೆ  ಬರಿ ಹೊಗೆಕುಡಿಸಿ , ನಿನಗೆ ದ್ರೋಹ ಬಗೆದು , ನಿನ್ನ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಆ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡಿದೆ. ಬೇಕೆಂದಾಗ ನನಗೊಬ್ಬನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ವಾಹನ ಉಪಯೋಗಿಸಿದೆ. ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಾಹನ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ,  ನಿನ್ನ ಉಸಿರನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಿದ ಪಾಪಿಯಾದೆ .  ಪರ್ಯಾಯ ಸಂಚಾರಿ ವ್ಯವಸ್ತೆಗಳಿದ್ದರು  ಉಪಯೋಗಿಸದೆ ನಿನಗೆ ನಾ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿದೆ ... 
 
ಮಹತಾಯಿಯೇ ಮನ್ನಿಸು 
            
              ನೀ ನನಗೆ , ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಒಳ್ಳೆಯ ವಾತವರಣವನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದೆ , ಆದರೆ ನಾ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ , ಕೆಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನೆಲ್ಲ , ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಚಲ್ಲಿ .  ಆ  ವಾತಾವರಣದ  ಹಾಳು  ಮಾಡಿದೆ .  ಹಸಿರುಗಿಡಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆಯೂ ನೀರು ಹಾಕಲಿಲ್ಲ , ಒಂದು ಗಿಡವನ್ನು ನಾ ನೆಡಲಿಲ್ಲ . ಮರಗಿಡ ಕಡಿಯುವಾಗ ನಾ " ಏಕೆ ಕಡಿಯುವಿರಿ ? " ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ .. ನೀರು ಪೋಲು ಮಾಡಿದೆ . ನೀರು ಕಲುಷಿತ ಮಾಡಿದೆ. ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ.
                  
 
ಮಹತಾಯಿಯೇ ಮನ್ನಿಸು 
 
            ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ  ಕೆಲಸವವನ್ನಾದರು ಸಹ ನಾ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು . ಆದರೆ ನಾ ಅದನ್ನು ಮರೆತು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆ.  ನೀ ನನಗೆ  ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲೇ ಅನೇಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟೆ . ನಾನು  ಅವುಗಳನ್ನು ಕಲಿತೆನೇ  ಹೊರತು , ಮುಂದಿನವರಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲಿಲ್ಲ , ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನವಳೆಂದು ಭಾವಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಮೊಸವಿದು ಮಹಾತಾಯಿ.      
 
              
             ನನಗೆ ಗೊತ್ತು , ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮೋಸಗಳನ್ನು ನಾ ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದರು ಸಹ ನಿ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ನನ್ನನು ಪೋಷಿಸುವೆ . ನನಗಿಂದು ನಾಚಿಕೆ ಯಾಗುತಿದೆ ಮಹಾತಾಯಿ . ನಿನ್ನಿಂದ ಬರಿ ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯುವ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನನ್ನು  ಮಾಡಲಿಲ್ಲವಲ್ಲವೆಂದು . ಇದೊಮ್ಮೆ  ಮಾತ್ರ ನನ್ನನು ಕ್ಷಮಿಸು , ನನಗೆ ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಹರಿವಾಗಿದೆ , ಸಾದ್ಯವಾದೊಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆಯಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ,ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು  ಆದೊಷ್ಟು  ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ .  ನಿನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನಾಗಿ ಇನ್ನುಮುಂದೆಯಾದರು ನಾನು ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ .  
 
ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್  

ಶನಿವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 26, 2014

ಅವಳ (ಸಂ)ದರ್ಶನ ...


                                                                  ಅವಳ (ಸಂ)ದರ್ಶನ  ...
                                                    
ಸಾಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ  ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನ ಬೇಟಿ ಆಗಿತ್ತು , ಆಮೇಲೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೇಟಿಯಾಗಿ  ಪರಸ್ಪರ ಮಾತಾನಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಪರಸ್ಪರ  ಅರಿಯಲು ಸಾಕೊಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ನಮ್ಮವರು ಕೊಡದೆ ಹೋದರು , ನಾವು ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡಿ , ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಇದೆಲ್ಲದರ ಬಳಿಕ  ನಾವೆಲ್ಲರೂ  ಅವಳ ಊರಿಗೆ  ಮೊಗದೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಎಲ್ಲರೂ  ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ  ಸಾಕೊಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಿ , ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದರು . ನಾನು ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಹುರುಪಿನಲ್ಲಿ ಅವಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಅಣಿಯಾದೆನು  .   
 
 
                 ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ವಿದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ , ಅವನು ಮತ್ತು  ಅವನ ಪತ್ನಿಯೂ  ಕೂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿದರು , ಅವಳ ಊರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನಮ್ಮ ಊರಾದ ದಾವಣಗೆರೆಯಿಂದಲೇ ನಾವು ಶುರುಮಾಡಿದೆವು. ಆ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಹೇಳಿದ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತಲೂ   ಬಹಳ ತಡವಾಗಿಯೇ ಅವಳೂರು ಸೇರುವುದು ಖಚಿತವಾಯಿತು. ರಸ್ತೆ ಸರಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ , ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿ  ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ನನ್ನೂರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವಳೂರಿಗೆ ಅಂತರ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೂ  ಸಹ ರಸ್ತೆಯ ಅದೊಗತಿಯಿಂದ  ನಮಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಆಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತು-ಇಂತು ಮದ್ಯಾನದೋಷ್ಟತ್ತಿಗೆ  ನಾವು ಅವಳೂರು  ತಲುಪಿದೆವು . ಅದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂದಿಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು , ದಣಿದ ದೇಹಗಳನ್ನು ತಣಿಸಿಕೊಂಡು , ಬೆಳಗಿನ ಪ್ರಯಾಸದ ಪಯಣವನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮರೆತು , ನನ್ನ  ಜೀವನ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಅವಳನ್ನು ಸಹ ಚಾರಿಣಿಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತವಕದಲ್ಲೇ ಅವಳ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಹೊರೆಟೆವು. 
 
 
                 
                     ಅವಳಪ್ಪ  ನಮ್ಮನ್ನು ನಗುಮೊಗದಲ್ಲೇ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು ಅವಳ ಮನೆ ಬಾಗಿಲ್ಲಲ್ಲಿ , ಅವಳಕ್ಕ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ  ನಮಗೆ ತಣ್ಣನೆಯ ಜ್ಯೂಸು ಕೊಟ್ಟರು.  ಮನೆಯೆಲ್ಲ ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿ , ಸಡಗರದ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಅವಳ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ , ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ , ಅಪ್ಪ , ಅಮ್ಮ , ಅವಳಕ್ಕನ ಚಿಕ್ಕ ಮಗು ನಮ್ಮನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅವಳಪ್ಪ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ನಮ್ಮ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರ , ಸಂಬಂದಗಳು , ಇನ್ನಿತರ  ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡತೊಡಗಿದರು . ನನಗೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವ ಕುತುಹಲ ಕೆರಳಿ , ಕಣ್ಣುಗಳು   ಕೋಣೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಕದ್ದು-ಮುಚ್ಚಿ ನೋಡ-ತೊಡಗಿದವು. ಇರುವ ೪ ಕೋಣೆಗಳು , ಒಂದು ಅವರಪ್ಪನ ಆಫೀಸ್ ಆಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು , ಮತ್ತೊಂದು ಅವಳಕ್ಕನ ಮಗುವಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ಖಾಲಿ-ಖಾಲಿ ಕಾಣುತಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದು ಮಾತ್ರ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ , ಕದ ಮುಚ್ಚಿದ ಸ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಿತು.  ಅವಳು ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ಇರಬಹುದೆಂದು ಊಹಿಸಿತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು. ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹುಡುಗಿ ಇಂಥಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಹಯಾಮಾಡಲು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಳು ??. ಪಾಪ ಅವರ ಸೀರೆ , ಮೇಕಪ್ ಹಾಳಾಗೋದಿಲ್ವೆ !!! . ಇವೆಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದ  ಅವಳು ಅಲ್ಲೇ, ಅದೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ  ಇರುವಳೆಂದು ನನಗೆ ಖಾತ್ರಿಯೂ ಆಯಿತು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಸುಮಾರು ಸಮಯ ಕಳೆದಿತ್ತು . ಅವಳನ್ನು ನೋಡ ಬಂದ  ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಮಾತಿಗಿಳಿದು , ನಾವು ಬಂದ  ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮರೆತಿರುವರು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತಿತ್ತು. ನನಗೋ ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೋ  ಅನ್ನುವ ಬಯಕೆಯಾದರೆ , ದೊಡ್ಡವರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿದ್ದರು . ಒಬ್ಬರಿಗೂ ಹುಡುಗಿಯ ನೋಡುವ ಹಾತುರವಿರಲಿಲ್ಲ . 
 
                     ನನಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವ ಆ ಹಂಬಲ , ಕಾಯುವ ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸತೊಡಗಿತ್ತು , ಆದರೂ  ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನೂ  ಇರಲಿಲ್ಲ . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳಮ್ಮ ಈಗ " ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನಿ ಆಮೇಲೆ ನೀವು ಎಷ್ಟಾದರೂ ಮಾತನಾಡಬಹುದು" ಎಂದರು , ನನಗಾಗ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಂತಸವಾಯಿತು , " ಅಬ್ಬಾ ಈಗಲಾದರೂ ಅವಳು ಬರುತ್ತಾಳೆ  ತಿಂಡಿ ತಟ್ಟೆಯ ಇಡಿದು"  ಎಂದು   ಮನಸ್ಸಿನಲೇ ಖುಶಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ನೋಡಿದರೆ,  ಅವಳಪ್ಪ ಮತ್ತೆ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ತಿಂಡಿ ತರೋದ ?  ... ಇದೇನು ಅವಳಿನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲವೆಂದು  ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೇಸರ ಆಯಿತು . ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಬರೀ ಅದೇ ಮಾತುಗಳಾದವು , ಅವಳದು ಮಾತ್ರ  ಸದ್ದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಕೂಡ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ  ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ , ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಲು ಇಲ್ಲ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಂಡಿ ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ..  ನನಗೋ ಆತುರ ಅತೀಯಾಗಿ , ದೊಡ್ಡವರ ಬರೀ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಬೇಸರವೂ  ಬರತೊಡಗಿತ್ತು . ಒಂದರ್ದ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ  ತಿಂಡಿ  ತಿನ್ನುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ  ಆಯಿತು ಆದರೆ ಅವಳದು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ  ಸದ್ದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅವಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಂದಿಹಳೋ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೋ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನವೂ ಹುಟ್ಟಿತು.
 
                    ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು , ನಾನು  ನಮ್ಮಣನ ಮಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊರಗೆ ಹೋದೆ.  ಗಾಳಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ವಾತಾವರಣ ಹಿತವೆನಿಸಿತು  , ಸ್ವಲ್ಪ ತಣ್ಣಗಾಗಿ , ನಮ್ಮಣ್ಣನನ್ನು ಕೂಗಿ ಹೊರ ಕರೆದು , " ನಾವು ಬಂದಿರುವುದು ಹುಡುಗಿಯ ನೋಡೋಕಾ ಅಥವಾ ಬರೀ ಮಾತಾಡಿ , ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಹೋಗೋಕಾ ?? ,, ಹುಡುಗಿಯ ಸುದ್ದಿನೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲೋ ? .. ಯಾರು ಹುಡುಗಿಯ ಸುದ್ದಿಯೇ ತಗಿತಿಲ್ಲ , ಒಂದು ಸಾರಿ ಹೊರಗಡೆ ಕರೆಸಿ ತೋರುಸ್ರೋ " ಎಂದು ಮನದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟೆನು . ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಸಂಕಟಗಳು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾದರೂ ಕೂಡ  ನಮ್ಮಣ್ಣನ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಏನು ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಅವರಾಡುವ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು  ಆ ದಿನ ನಮಗೆ  . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಈ  ದಿನ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ ಆಸೆಯೂ ಕಮರಿ ಹೋಯಿತು , ಅವರು ನನಗವಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆನ್ನುವ ಆಸೆಯು  ಸರಿದಿತ್ತು , ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮಣ್ಣ ಮಗಳನ್ನು ಆಟ ಆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸತೊಡಗಿದೆ..  ಇದಾದ ಒಂದೈದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನಿಂದ ನಮ್ಮಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಕೂಗಿ  ಕರೆದ ಹಾಗಾಯಿತು , ಹೋಗ್ಲೋ ಬೇಡ್ವೋ ಅಂತ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಒಳನೆಡೆದೆ , ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಕಾಫಿ ಲೋಟಗಳಿದ್ದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳಮ್ಮ "ಅವರಿಗೂ ಕಾಫೀ ಕೊಡಮ್ಮ "   ಎಂದಾಗ , ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು ಅವಳು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಫೀ , ತಿಳಿ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆಯುಟ್ಟಿದ್ದಳು , ನಾಚಿಕೆಯಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಕಡೆ ಬಂದು , ಕಾಫೀ ಕೊಟ್ಟಳು. ಮುಗುಳುನಗೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಬೀರಿದಳು. ಆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಇಡಿದುಕೊಂಡೆನು .. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು  ಕಾದದ್ದು  ಕೂಡ ಸಾರ್ಥಕವೆನಿಸಿತು .. ಅಗಾದವಾಗಿ ಆದ  ಸಂತೋಷವನ್ನು  ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವೊಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಅವಳು ಮತ್ತೆ  ಆ  ಜಾಗದಲ್ಲಿ  ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು . ಅವಳನ್ನು ನಾನು ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ  ಇನ್ನೊಮೆ  ನೆಲಕಚ್ಚಿತ್ತು.
 
                      ನೆಲಕಚ್ಚಿದ ಆಸೆಗೆ ಮಣ್ಣೆಳೆದು ,  ಮನಸ್ಸಿನಲೇ ಕುಹಕ ನಗೆ ಬೀರಿಕೊಂಡು "ಒಂದು ವಾರ ಕಾದು , ಅಷ್ಟು ದೂರದಿಂದ ಬಂದು , ಏನೆಲ್ಲಾ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ  ನನಗೆ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು  ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಕಾಲ ಅವಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟರಲ್ಲ" ಎಂದು  ಕೋಪವು ಮತ್ತೆ ಒತ್ತರಿಸಿ  ಬಂತು, ಆದರೆ ಬಂದ ಕೋಪವನ್ನು  ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭವೂ  ಅದಲ್ಲವೆಂದು  ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿಸಿಕೊಂಡೆನು . ಆದರೂ  ನಾನು  ಒಂದು ಸಾರಿ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅಣ್ಣಂದಿರ ಮುಖಗಳನ್ನು ನನಗಾದ  ಸಂಕಟದ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲೇ ಗುರಾಯಿಸಿದೆ ಅಥವಾ ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಿದೆ. ಒಂದೆರೆಡು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಅವರಿಗೆ  ಅರಿವಾಯಿತು. ಆಗ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನೇ " ಇನ್ನೋದ್ನು ಸಾರಿ ಅವಳೊಡನೆ  ಮಾತಾಡ್ತೀಯೇನೋ ?? " ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನನಗೆ  ಏನು ಹೇಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ , ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ  ಅನ್ನೋಕೆ ಸಂಕೋಚ , ಮಾತಾಡೋಲ್ಲ  ಅನ್ನೋಕೆ  ಸಂಕಟ , ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ  ಹೊಳೆದ  ಯೋಚನೆಯಂತೆ  " ನಾನು ಮಾತಾಡೋದು ಏನು ಇಲ್ಲ , ನೀವೇ ಕರೆದು ಏನಾದರು ಮಾತಾಡಿ "ಎಂದೆನು . ಆಗ  ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದು ಮಾತಾಡಿದರು , ನನ್ನೆದೆರು ಕೂರಿಸಿದರು , ನನ್ನದು ಮಾತಿಲ್ಲ ಕತೆಯಿಲ್ಲ , ಆಗಾಗ ಅವಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುವುದು ,  ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುವುದಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು ,  ಅವಳೂ ಕೂಡ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ  ನನ್ನ ಕಡೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಂತು ಇಂತು  ಒಂದರ್ದಗಂಟೆ ಕಾಲ ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು  ಕೇಳಿ , ಕೋಪವೆಲ್ಲ ಹಿಂಗಿಹೋಗಿ  ,   ನಾನು ಮಾತಿಗಿಳಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ , ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ  " ಸರಿ  ನಮಗಿನ್ನು ಹೊತ್ತಾಯಿತು   , ನಾವಿನ್ನು ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ , ನಮ್ಮನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡಿ " ಎಂದಾಗ  , ಅವಳಿಗೂ  ನನ್ನ ಸಂಕಟ ಅರ್ಥವಾಗಿ,  ಚುಡಾಯಿಸಿವಂತೆ ಕಿರುನಗೆ ಬೀರಿ , ಕೂತಿದ್ದ ಜಾಗದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದಳು .   
ನಿಮಗಾಗಿ
ನಿರಂಜನ್       

ಶುಕ್ರವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 7, 2014

ಜಾಲಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ

                                                               ಜಾಗ್ವಾರ್ ನುಗ್ಗಿದ್ದು ....

ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳ್ಳಿಗ್ಗೆ ,  ಮೋಡ ಮುಚ್ಚಿದ ದಿನ,  ಗಾಂಧೀ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜಾಗಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ , ಹತ್ತಿರವಿರುವ  ಜಾಲಹಳ್ಳಿಯ ನಮ್ಮ HMT ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಮ್ಮ "ಮದುಸೂಧನ " ಹೀಗೆ  ನೆಡೆದು ಬರ್ತಾ ಇದ್ವಿ.  ಬೆಳಗಿನಿಂದ ನೆಡೆದು ನೆಡೆದು ದಣಿದಿದ್ದ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರುವ ಕಾಮತ್ ಹೋಟೆಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಏನಾದರು ತಿನ್ನುವ ಬಯಕೆ ಆಗಿತ್ತು ... ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯ ನಡೆಯುತ್ತೆ , ನಿಮಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ  ಹೇಳ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ... ಆ ಘಟನೆ  ರೊಚಕವಾಗಿಯೆನೋ ಇದೆ , ಅದು ಇನ್ನು ರೊಚಕವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ,  ನಾನು  ನಿಮಗೆ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದ  ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ  ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು .. ಆಗ ನಾ ಹೇಳುವ ಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ನಿಮಗೆ ಬಂದು ಕತೆ ಇನ್ನು ಮಜಾ ಕೊಡುತ್ತೆ... 
 
              ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ಥೇಟ್ ಹಳ್ಳಿಯೇ .. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದರು ಇನ್ನು ಅದು ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಸುತ್ತಲು ಮರ ಗಿಡಗಳು , ಕಡಿಮೆ ಜನಸಂದಣಿ , ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಖಾಲಿ ಜಾಗಗಳು ..  ಒಂದು ಕಡೆ HMT ವಾಚ್ ಕಂಪನಿ , ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ  BEL ಕಂಪನಿ. ಇಲ್ಲಿಯ ಹಳ್ಳಿಯಂತಹ ಪ್ರಕೃತಿ ಉಳಿವಿಕೆಗೆ ಈ ಎರೆಡು ಕಂಪನಿಗಳು ಸಹ ತಮ್ಮದೇ  ರೀತಿಯಲ್ಲಿ  ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡಿವೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು , ನೀಟಾದ ರಸ್ತೆಗಳು , ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಕಂಪನಿಯೇ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮರ ಗಿಡಗಳು ನಮ್ಮ ಜಾಲಹಳ್ಳಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಂದವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿವೆ...  ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಭಾಗದಿಂದ ಬರುವ ಜನರಿಗೆ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ಒಂದು ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾಡಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೆ , ಅಲ್ಲಿ ಬೀದಿ ಬೀದಿ ಸುತ್ತುವ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಾಡು ಜನರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ...  ಈ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ  ಮಾರುಹೋಗಿಯೇ ನಾವು ಮೊದಲು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 8-10 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಮಾಡಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ತರಹ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ನನಗೆ ತವರು ಮನೆ ಇದ್ದಂತೆ ಅಂತಲೂ ಹೇಳಬಹುದು.  ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು , ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ  ಸಹ ನಾನು  ಜಾಲಹಳ್ಳಿಗೆ  ವಾರಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ  ಬೇಟಿ ಕೊಡಲೇಬೇಕು. ಈಗಲೂ  ಜಾಲಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೆ  ಇರುವ  ನಮ್ಮ ತಮ್ಮ  ಮದು ಜೊತೆ  ಜಾಲಹಳ್ಳಿಯ ಬೀದಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸುತ್ತಲೇಬೇಕು. ಹಾಗೆ  ಸುತ್ತಿ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ  ನನಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ತರಹದ ನೆಮ್ಮದಿ ಹಾಗು ಸಮಾಧಾನ.. ಅಲ್ಲಿಯ ವಾತಾವರಣ , ಕಡಿಮೆ ಜನಸಂದಣಿ , ವಿಶಾಲವಾದ HMT ಹಾಗು BEL ರಸ್ತೆಗಳು , ಸುತ್ತಲಿನ ಮರಗಿಡಗಳು , ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಜನರು , ಅಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು , ದೇವಸ್ತಾನಗಳು  , ಸಂಜೆಯ ನಂತರ ಸಿಗುವ ತಿಂಡಿ-ತಿನಿಸುಗಳು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಲೇ ಇವೆ...
 
                    ಇತ್ತೆಚಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ  ಉದ್ದನೆಯ ಕೆಲವು appartments ಗಳೂ  ಎದ್ದಿರುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ  ಜಾಲಹಳ್ಳಿ  ಇನ್ನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಮಜಲನ್ನೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು . ಅನೇಕ ಮರಗಿಡಗಳು ಈ ಜಾಲಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ  ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ.  ಒಂದತ್ತು ವರ್ಷದ ಇಂದೇ BEL ಕಂಪನಿಯ ಹತ್ತಿರ , HMT ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಚಿರತೆಗಳು ಕೂಡ ಹಾಗೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೊಮ್ಮೆ  ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ  ಇದ್ವಂತೆ,  ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ  ರೋಚಕ ಕತೆಗಳು  ಇವೆ.
 
                   ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಂನ ಮಂತ್ರಿ ಮಾಲು , ಗರುಡ ಮಹಲ್ಲು , ಫೋರಂಗಳು ಕೊಡದ ಮಜವನ್ನು ನಮಗೆ ಈ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ಇಷ್ಟು ದಿನ  ಉದಾರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ.. ಇಂತಹ ವಾತವರಣದಲ್ಲಿ ಆದಿನ ನಾ ಮತ್ತೆ ಮದು , ಅದೇ ರೀತಿಯ  ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ HMT ಮೈನ್ ರೋಡಲ್ಲಿ , ಕಾಮತ್ ಹೋಟೆಲ್ಲು  ಬಳಿ , ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡು BEL ಕಡೆಯಿಂದ ಬರ್ತಾ ಇದ್ವಿ . ಯಾರೋ ಹಿಂದಿನಿಂದ  " ಹೇ ನಿರಂಜನ್ , ಮಗಾ ... ನಿರಂಜನ್ " ಎಂದು  ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಕೂಗಿನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ  ತಿರುಗಿ  ನೋಡಿದೆ , ಅದು ನಮ್ಮ ಜಾಲಹಳ್ಳಿಯ ನಂಜೇಶ .."  . ನಂಜೇಶ ನನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ , ಆತ  ಕೂಡ ಜಾಲಹಳ್ಳಿಯ ಮೂಲನಿವಾಸಿಯೇ. ನಾವಿಬ್ರು ಒಂದೊಷ್ಟು ದಿನ ಒಂದೇ  ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ  ಕೆಲಸ ಮಾದಿದ್ವಿ.ನಮ್ಮ ಏರಿಯದ ಹುಡುಗ ಆದ್ದರಿಂದ  ಸ್ವಲ್ಪ  ಜಾಸ್ತಿ ಸ್ನೇಹನೇ  ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ನಾ ಜಾಲಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ  ಹಾಗೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೊಮ್ಮೆ ಸಿಗ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾನೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮತ್ತೆ ಆದಿನ ಕೂಡ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ. ಉಭಯ ಕುಶೊಲೊಪರಿಗಳ ನಂತರ  " ಬಾ ಮಗ ಟೀ ಕುಡಿಯೋಣ , ಕಾಮತ್ ಅಲ್ಲಿ "ಎಂದಾಗ , ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಾ ಒಪ್ಪಿ ,ಕಾಮತ್ ಹೊಳಗೆ ನಡೆದೆವು.
  
                ಜಾಲಹಳ್ಳಿಗೆ ಹಳಬನಾದ ನಂಜೇಶ ತನ್ನ ಭಾರಿ ಹವಾ ತೋರಿಸುತ್ತ , ಕಾಮತ್ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಜಾಗ ಗಿಟ್ಟಿಸಿದ ಕೂತು ತಿನ್ನಲು . ನಾವು ಲೇಟ್ ಆಗ ಬಹುದೆಂದು ಬರಿ ಟೀ ಕುಡಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಮಾಣಿಗೆ ಕೇವಲ ಟೀ  ತರಲು ಹೇಳಿದೆವು... ಈ ಹೊಟೇಲುಗಳಲ್ಲಿ  3 ಟೀ ಹೇಳಿದರು ಅಷ್ಟೇ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ , 2/3 ಹೇಳಿದರು 3 ಟೀ ಕೊಡುವೊಷ್ಟೇ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ , ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು 2/3 ಟೀ ಗೆ ಹೇಳಿ ಕೂತೆವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ನಮ್ಮ ನಂಜೇಶ " ಇವರೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗ್ರು ಕಣೋ , ಸ್ವಲ್ಪ ಟೀ ಚೆನ್ನಾಗಿ , ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಕಿ  ಕುದಿಸಿ , ಸೋಸಿ ತಾ " ಎಂದು ತನ್ನದೆ ಆದ  ಒಂದು ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾಣಿಗೆ  ಹೇಳಿದ. ಮಾಣಿ  " ಸರಿ ಅಣ್ಣ " ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯ-ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಟೀ ತರಲು  ಹೋದ. ಆ  ಮಾಣಿ ಈ ರೀತಿ ಭಯ ಭಕ್ತಿ ತೋರಿಸಲು  ನಮ್ಮ ನಂಜೇಶ ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ತಿಳಿ-ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಖಾದಿ ಶರ್ಟ್ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು...

              ಬಿಸಿ-ಬಿಸಿ ಟೀ ಬಂತು , ಸುತ್ತಲು ಹಸಿರು ಮರಗಿಡಗಳು , ಪಕ್ಕೆಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪಾರ್ಕ್ , ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಕಣ್ಣಾಯಿಸಿದರೆ HMT ಕಾಂಪೌಂಡ್ , ಅದರಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಬಾರಿ ಮರಗಳು , ಆ ಮರಗಳು  ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ ಬೇಸಣಿಗೆಯಂತೆ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದವು.. ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲು ಕಾಡಿನಂತಹ ವಾತಾವರಣವೇ ಇತ್ತು , ನಮಗೆ ನಾವೆಲ್ಲೋ ಯಾವುದೋ ಕಾಡ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಟೀ ಕುಡಿಯುವಂತೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು... ಪಿಂಗಾಣಿ ಸಾಸರ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಟೀಯನ್ನು  15 ಸೆಕೆಂಡ್ಗೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೆ ಹೀರುತ್ತಾ , ನಂಜೇಶನ  ಹಾಸ್ಯ ಬರಿತ ಡೈಲಾಗುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತ , ಸುತ್ತಲಿನ ಕಾಡಿನಂತಹ ವಾತಾವರಣದ ಸವಿಯುತ್ತ , ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಾನು ಮತ್ತು ಮದು .. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅದು ಇದು ಹೇಳಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ ನಮ್ಮ ನಂಜೇಶ ಇದ್ದಕಿದ್ದಂತೆ ..



"ಮಗಾ , ಮೊನ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಾಗ್ವಾರ್  ಬಂದಿತ್ತು ,  ಬಂದು ಇಲ್ಲೇ ಒಂದು ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿತ್ತು ಕಣೋ " ಎಂದ . ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೌಹಾರಿದ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮದು  "ಹೋದೇನೋ  ??. .. ಅದೇಗೋ  ಇಲ್ಲಿಗೆ  ಬಂತು  ?? " ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆವು .. "ಮಗ ನೀವು ನೋಡ್ಬೇಕು ಅದು ಹೇಗೆ ಆ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದೆ ಅಂತ ,, ಊಷ್ ಹಾಗ್ತೀರ ಅಷ್ಟೇ ,,, " ಎಂದ .. ನಾವು  ಬರಿ ಅವನ ಮುಖಭಾವವನ್ನು  ನೋಡಿಯೇ ಬೆಚ್ಚಿದೆವು.. ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ,, " ಅಲ್ಲೋ  ನಂಜೇಶ  ಅದು ಹೇಗೋ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು , ಅದರಲ್ಲೂ  ಇಂತಾ  ಜಾಗಕ್ಕೆ ?? "... ಅದಕ್ಕೆ  ನಮ್ಮ ಮದು ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿ " ಬಂದ್ರು  ಬಂದಿರಬಹುದು ಕಣೋ, ಹೀಗೆನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಇವೆ ಅವು " ಎಂದನು.. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲು ಇದ್ದರು ಇರಬಹುದು  ಎಂದು   " ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ,, ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು ಅಲ್ಲಿ ಮರಗಿಡಗಳು , ಜನಸಂದಣಿಯೊಂತು ಬಲು ಕಡಿಮೆ , ಜಾಗ್ವಾರ್  ಬಂದಿದ್ದರೂ  ಬಂದಿರ ಬಹುದು "ಅಂತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ...

             ಆದರೆ ಆ ಜಾಗ್ವಾರ್  " ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾವ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದಿರಬಹುದು , ಅದೇಗೆ ಇತ್ತು "  ಎನ್ನುವ ಸಂಶಯ ಶುರುವಾಯಿತು ,  " ಅಲ್ಲ ಮಗ ಅದು ಯಾವ ಕಡೆಯಿಂದ  ಬಂತು , ಅಷ್ಟೊತ್ತಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜನರು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲವ ??? " ಎಂದು ನಾ ಕೇಳಿದೇನು ...

" ಇಲ್ಲ ಮಗ ಬೇಜಾನ್ ಜನ ಇದ್ರೂ , ನಾವು ಕೂಡ ಇಲ್ಲೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ , ಹೋಟೆಲ್ ಮುಂದೆ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದೇ ಗ್ರೌಂಡಲ್ಲಿ , ಜಾಗ್ವಾರ್  ಆ ಕಡೆಯಿಂದಲೇ  ಬಂತಂತೆ , ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ಸ ಕೂಡ ನೋಡಿದ್ರಂತೆ " ಎಂದು HMT ವಾಚ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ ... ನಾ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದೆ , ಯಾಕೆಂದ್ರೆ  ಆ ಕಡೆ ಜನ ಸಂದಣಿ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ , ಬಾರಿ ಮರಗಳು , ಎತ್ತಲು ಬರಿ ಪೊದೆಗಳು , ಆಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರು ಬಂದಿರಬಹುದು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು.. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ  ಭಯವೂ  ಆಯಿತು , ನಾನು ಮತ್ತು ಮದು ಅದೇ   HMT ವಾಚ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಕಡೆಗೆ ಬಹುವಾಗಿ ವಾಕ್ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ವಿ ಹೊತ್ತು-ಗೊತ್ತೆನ್ನದೆ.. "ಯಪ್ಪಾ ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಇದ್ದ್ದಾಗ ಜಾಗ್ವಾರ್ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಏನ್ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತು " ಎಂದು ಭಯವಾಯಿತು... "ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯ ತನಕ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಆ ಕಡೆ ವಾಲ್ಕಿಂಗ್ ಗೆ  ಅಂತ ಹೋಗಿ , ಪೊದೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬೆದಕಿ , ದೇವರಿಗೆ ಅಂತ ಹೂವು ತರ್ತ ಇದ್ರೂ , ಸದ್ಯ ಆಗ ಬಂದಿಲ್ಲ , ಈ ಪ್ರಾಣಿ " ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡೆ

" ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ  ಮಗಾ ,  ಆ ಜಾಗ್ವಾರ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದಾಗ ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಇರಲಿಲ್ಲ  ನೋಡು , ಬಚಾವ್ದರು  ಅವರು..  ಈ ಮೈಸೂರ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ರಂತೆ ಯಾರದೋ ಸೀಮಂತ ಕಾರ್ಯ ಅಂತ "  ಎಂದು  ನನಗೆ ಆ ಮನೆಯವರ ಗುರುತು ಹೇಳಿದ .. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನನಗೆ ಆ ಮನೆ ಯಾವುದು ಎಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು... ಇದನೆಲ್ಲ ನಂಜೇಶ ನನಗೆ ಹೇಳುವಾಗ " ಅದು ಹೇಗೆ ಬಂದಿರಬಹುದು , ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾಕೆ ಬಂತು , ಯಾವ ಕಾಡಿನಿಂದ ಬಂತು " ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆಲ್ಲ ಕಾಡ  ತೊಡಗಿದವು ...

"ನಂಜೇಶ ಅದು ,, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೋ ಬಂತು , ?? ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾರೋ ತನಕ ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಬೀಳಲೇ ಇಲ್ಲವಾ ?? " ಎಂದಾಗ .. "ಹೇ ಮಗಾ , ಅದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು ಕಣೋ , ನಾವು ಬೇಜಾನ್ ಸರಿ ನೋಡಿದ್ವಿ , ಆ ಮರಗಳಿಲ್ವಾ  , ಅಲ್ಲೇ ನೆರಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರ್ತ ಇತ್ತು " ಎಂದನು ... ಅದಕ್ಕೆ ನಾ " ಅಂದ್ರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಮೊದ್ಲೇ ನೋಡಿದ್ರ ??? " ಎಂದಾಗ " ಹೌದು ಮಗ , ಇಲ್ಲೇ ಓಡಾಡ್ಕೊಂಡು  ಇರ್ತಿತ್ತು ,, ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ಕ್ರಾಸ್  ಅನು ಸೋಲಾರ್ ಇದೆಯಲ್ಲ , ಅದರ ಓನರ್  ಮಗಂದು ಎಂದಾಗ ... "ಅಯ್ಯೋ ಆ ಮುಂಡೆ  ಮಗ ಯಾಕೆ  ಈ ನಾಯಿ-ಪಾಯಿ ಸಾಕ ಬಿಟ್ಟು ,  ಈ ಜಾಗ್ವಾರ್ ಸಾಕಿದ , ಇಲ್ಲಿಗೆ  ಯಾಕೆ ಅದನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತಿದ್ದ " ಅಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯ್ತು , ಭಯದಲ್ಲಿ ... ಅರಣ್ಯಾದಿಕಾರಿಗಳು  ಇವನು ಜಾಗ್ವಾರ್ ಸಾಕೋಕೆ ಹೇಗೆ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಕೊಟ್ರು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ...  " ಅಲ್ಲ ನಂಜೇಶ ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಇಟ್ಕೊಳೋಕೆ ಲೈಸನ್ಸ್ ಇತ್ತಾ  " ಎಂದಾಗ , " ಏನೋ ಮಗ ಹಿಂಗೆ ಅಂತೀಯ , ಅವಾ ಬಾರಿ ಖುಳ ಕಣೋ ,, ಬೇಜಾನ್ ಮಡಿಗಿದಾನೆ " ಎಂದನು .. "ಆದರೂ  ಅದೇಗೆ ಆವಾ ಜಾಗ್ವಾರ್ ಸಾಕಿದ ಅಂತ ನಾ ಯೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ .. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನಂಜೇಶ " ಮಗ ಇಲ್ಲೇ ಆಟ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ ಕಣೋ , ನಮ್ಮ ಹುಡುಗ ತೋರಿಸಿದ , ನೋಡೋ ಜಾಗ್ವಾರ್ ಅಂತ , ನಾವು ಇದೇನೋ ಹೀಗೆ ಬರ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ ನೋಡ್ತಾನೆ ಇದ್ವಿ ,, ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ನಮ್ಮ ಮುಂದೇನೆ ಹೋಯ್ತು , ಹಂಗೇ  ಹೋಗಿ , ಆ ದೊಡ್ಡ ಚರಂಡಿ ಹಾರಿ ನುಗ್ಗೆ ಬಿಡ್ತು ಕಣೋ ಆ ಮನೆಗೆ " ಎಂದಾಗ ನಾ ಅಲ್ಲೇ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದೆ....

" ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜನ ಸೇರಿದ್ರು , ಜಾಗ್ವಾರ್ ನ ಸೀಜ್ ಮಾಡಿ , ಎತ್ತಕ್ಕೊಂಡು ಹೋದರು " ಎಂದು ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಾವದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹೇಳಿದ.. ನಾ ಅಂತೂ  " ಜಾಗ್ವಾರ್ ಅವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಿಗ್ತು , ಅವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಲೈಸನ್ಸ್ ಸಿಕ್ತು ಅದುನ್ನ ಸಾಕಲು , ಯಾವ್ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಅದು ಈ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ತು , ಬರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಜನಕ್ಕೆ ಏನು ತೊಂದ್ರೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲವ .. ಸದ್ಯ ನಾವು ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ " ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ನಮ್ಮ ನಂಜೇಶ  "ನೋಡು ಮಗ ಅದರ ಫೋಟೋ ತಕ್ಕೊಂಡಿದಿನಿ.. ಮಸ್ತ್ ಬಂದಿದೆ ,,, ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಅಲ್ಲಿ ಅವತ್ತೇ  ಶೇರ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ,,, ನೊಡಿರ್ಲಿಲ್ಲವಾ " ಎಂದು ಬೇಜಾನ್ ಸಮದಾನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ..  ನಾ ಅದಕ್ಕೆ " ಹೌದೇನೋ , ಜಾಗ್ವಾರ್ ಬಂತು ಅಂತೀಯ , ಅವರ ಮನೆಗೆ ನಮ್ ಕಣ್ಣ್ಮುಂದೆನೇ  ನುಗ್ತು ಅಂತೀಯ , ಫೋಟೋ ಬೇರೆ ತೆಗೆದೇ ಅಂತೀಯ , ಭಯ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲೆನೊ"  ಅಂದ್ರೆ .. " ಅದ್ರಲೇನು ಭಯ ಮಗ  , ನೋಡು ಹೇಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ ಫೋಟೋ , awesome ಆಗಿದೆ ಅಲ್ವ "  ಎಂದ ನಮಗೆ ಆ ಫೋಟೋ ತೋರಿಸಿದ ...



              ಭಾರಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ  , ಅಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ , ಭಯದಿಂದ  ಫೋಟೋ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆನೇ  ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಇಷ್ಟೋ ತನಕ  ನಮ್ಮ ಜಾಲಹಳ್ಳಿ ನಂಜೇಶ  ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿದ್ದು  ಜಾಗ್ವಾರ್ ಅನ್ನೋ  ಪ್ರಾಣಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ...  ಅಂತು ಇಂತು ಜಾಗ್ವಾರ್ ಕತೆ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂಜೇಶ  ,  ಕತೆ ಕೇಳಿ , ಸುಮ್ಮನೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸಿ ನಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದೆ , ನಂಜೇಶನಿಗೆ ನಗುತ್ತಲೇ  ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮದು ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಆದೆವು ಮನಸಿನ್ನಲ್ಲೆ  ಹುಸಿ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತ ....


ನಿಮಗಾಗಿ
ನಿರಂಜನ್          

ಬುಧವಾರ, ಜನವರಿ 15, 2014

ದೇಶಕ್ಕೆ


                                     ಸಾಮೂಹಿಕ ನಾಯಕತ್ವ ಬೇಕು , ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ .... 

ಸ್ನೇಹಿತರೆ  

ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಇನ್ನೇನು ನಮ್ಮ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣಾ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಮತ್ತೆ ನನಗೆ  ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ , ನಿಷ್ಕಳಂಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಲೊಕಸಬೆಗೆ ಚುನಾಯಿಸುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು  ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರದಿಂದ  , ಹೆಚ್ಚಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿ ಅತ್ಯತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಚುನಾಯಿಸ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸದ್ಯದ ದೇಶದ ಪರೀಸ್ಥಿಥಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಪರೀಸ್ಥಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ನಾನೊಂತು  ಬಹಾಳೋಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಿ ನನ್ನ ನಾಯಕನನ್ನು ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಸಮಯ ಇದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ.  ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮುಂದಿರುವ ಬಹು ದೊಡ್ಡ  ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಯಾವ ನಾಯಕನನ್ನು ನಾನು ಚುನಾಯಿಸಬೇಕು ? ಎಂಬುದು. ನಿಜ ನಮಗೆಲ್ಲ ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಬಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೊಂದೆ, ಯಾರನ್ನು ಚುನಾಯಿಸಬೇಕು.. ಯಾವ ಪಕ್ಷವನ್ನು ನಾನು ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕು ..   ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯಗಳಿಗೆ  ಲೊಕಸಬೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ  ?? ಯಾರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾರೆ  ???  . ... 

               ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಾಗು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಗಳಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಅವುಗಳದೇ ಆದ ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳಿವೆ , ರಾಜಕೀಯ  ಸಿದ್ದಾಂತಗಳಿವೆ , ಅವುಗಳದೇ ಆದ ನೆಲೆಗಟ್ಟುಗಳಿವೆ . ಈ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಲ್ಲಾ  ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲೂ ಅದೇ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ತಮ್ಮ  ಹೋರಾಟವನ್ನು ನಿರ್ದರಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ  ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಹುಟ್ಟು ಕೂಡ ಒಂದು ವಿಷಯಾಧಾರಿತ  ಹೋರಾಟದ ತಳಹದಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆ ಹೋರಾಟವು ಯಾವ ರೀತಿಯದಾಗಿದೆ, ಯಾವ ವಿಷಯದ ಮೇಲಿತ್ತು  ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಗಮವಾದ ಪಕ್ಷದ  ಸಿದ್ದಾಂತ ಹಾಗು ನಿಲುವುಗಳು ನಿರ್ಧಾರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿಯ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಈಗಲೂ ಆ ಪಕ್ಷಗಳು ಆ ಎಲ್ಲಾ ನಿಲುವುಗಳನ್ನೇ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ , ಆ ನಿಲುವು , ಹೋರಾಟ ಹಾಗು ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಮಂಜಸವಾದವುಗಳೆ  (relavent) ??? .  ನಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ತೀನಿ ಆ ಪಕ್ಷಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ relavent ಆದರೆ ಈಗ ??? ಈಗಲೂ ಆ ಪಕ್ಷಗಳು ಈ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ , ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇರುವಂಥಹ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು , ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಬದಲಿಸದೆ ಅವೇ ಹಳೆಯ ನಿಲುವುಗಳ ಮೇಲೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸ್ಪರ್ದಿಸುವ , ಅದೇ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಈಗಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ನಾ ಅದೇಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ ???  ಚುನಾವಣೆಗಳು , ಹೋರಾಟಗಳು ನಡೆಯಬೇಕಾದದ್ದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೇಲೆ , ದೇಶದ ಅಬಿವೃದ್ದಿಯ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೇಲೆ  ಆದರೆ ನಮ್ಮ ದುರಾದೃಷ್ಟ ನಮ್ಮ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಈಗ ನೆಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಜಾತಿ , ಹಣ , ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳ ಮೇಲೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತೀ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ನನ್ನ ನಾಯಕನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.  


                ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ  ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು, ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯಗಳ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಥಿದ್ವನಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಷ್ಟು ಇವೆ ??? ಅಂಥಹ ಪಕ್ಷ ಇದ್ದರೂ , ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮರ್ಥ , ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ , ಜಾತಿ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯುವ ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಆ ಪಕ್ಷ ನಿಲ್ಲಿಸುವರೆ ??? ಅಂಥಹ ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದವನೇ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟವನೇ ?? ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಲೋಕಸಬೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವನಿಯಾಗುವನೆ ??? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾ ಯೋಚಿಸಲೇಬೇಕು, ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಪಕ್ಷವೇ ಸಮರ್ಥ , ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಚುನಾವಣ ಕಣಕ್ಕೆ ಇಳಿಸದೆ , ಯಾರೋ ಸ್ಥಳೀಯ ರೌಡಿಯನ್ನೋ , ಪುಡಾರಿಯನ್ನೋ , ಜಾತಿವಾರು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ,  ನಾ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಪಕ್ಷವನ್ನು , ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ .  

               ನನಗೆ ನನ್ನ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯಗಳು ಮುಖ್ಯ , ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಪರಿಹಾರವಾದರೆ ಮಾತ್ರ ದೇಶದ ಏಳಿಗೆ ಸಾದ್ಯ. ನನಗೆ ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮುಖ್ಯ , ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಚುನಾಯಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ  ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರದಾನಿಯನ್ನು ಚುನಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೆಹೆಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವುದು ಅದೆಷ್ಟು ಸರಿ ?  ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಈ ಭಾರಿ ಜಾತಿ , ಧರ್ಮ ಹಾಗು ಕುರುಡು ಪ್ರೀತಿಯಾದರದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಈ ಭಾರಿ ಜನಪ್ರಿಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಮುಖ್ಯ ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ .  ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವು ಒಂದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಳಿಸಲು , ಬೆಳೆಸಲು ಸಮರ್ಥವಲ್ಲ , ಧರ್ಮಗಳು ಜಾತಿಗಳು ಯಾವ ಪಕ್ಷಗಳ ಆಸ್ತಿಗಳೂ  ಅಲ್ಲ. ಚುನಾವಣೆಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಯೋಜನೆಗಳ ಮೇಲೆ , ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಹೊರತು ಧರ್ಮ , ಹಣ ಮತ್ತು ಹಗೆತನದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.  ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್  ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಪಕ್ಷಗಳು , ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷಗಳು ಅದೇ ಹಳೆಯ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳ ಮೇಲೆ , ಜಾತಿಗಳ ಮೇಲೆ , ಧರ್ಮಗಳ ಮೇಲೆ ಮುನ್ನೆಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇಂತವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನನಗಂತು  ಹೇಸಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ,,, ನಿಮಗೆ ??? .
               
              ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ದ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದ  ಯಾವ ಪಕ್ಷವನ್ನು ನಾನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.  ಸ್ವತಂತ್ರ ಬಂದು ಇಷ್ಟು ದಿನವಾದರೂ ಇನ್ನೂ  ಬಡತನ , ನೀರು , ಆಹಾರಗಳು ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ಹೋರಾಟವಾದರೆ , ಧರ್ಮ , ಜಾತಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪಕ್ಷದ್ದು. ಅನೇಕ ಒಳ್ಳೆಯ ನಾಯಕರು ಆ ಪಕ್ಷಗಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು ಅವರನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡಿ ಕೆಟ್ಟವರೆ ಆ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಆಸ್ಥಿಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಇಂಥಹ ಪಕ್ಷಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತವೆಯೋ ? ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯಗಳಿಗೆ ದ್ವನಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೊ ?? ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆಯೋ ?? ... ಕೇವಲ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಸಮರ್ಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಮಂಕುಬೂದಿ ಎರೆಚುವ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ನಾನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುದ್ದಿ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ನಾಯಕರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ನಾನು ಜಾಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದು ಈ ಭಾರಿಯ  ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಸಿದ್ದತೆ. ಈ ಬಾರಿ  ನಮ್ಮ ಪ್ರಮುಖ  ಪಕ್ಷಗಳು ನನಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ , ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ನಾಯಕ , ಒಳ್ಳೆಯ ಪಕ್ಷ  ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯ ಮತ ಆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ  ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲ , ಪಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದರು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನಗೆ ಮುಖ್ಯ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇಲ್ಲ.  ಪ್ರತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದಲೂ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆರಿಸಿ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಸದೃಡ ದೇಶ ಕಟ್ಟಲು ಸಾದ್ಯ , ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಏನು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕರಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗುವುದು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನನ್ನು ಚುನಾಯಿಸುವುದರ ಬದಲು ಅನೇಕ ನಾಯಕರನ್ನು ಚುನಾಯಿಸಬೇಕು.  ಯಾವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಭ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇರುವನೋ ಆತನನ್ನು ನಾನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆ , ಕೇವಲ ಪಕ್ಷದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಯಾವ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನನ್ನ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. 


ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 

ಭಾವನೆಗಳು


ಹೃದಯ ದಡ 

 ಜಡಡಿ ನಿಂತ ಹೃದಯ
 ದಡಕ್ಕೆ
 ಹರಿವ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ
 ನದಿಯ
 ನರಿಗೆಯಂತ  ಒಲವಿನಲೆ
 ಬಂದು ನನ್ನ ತಬ್ಬಿತು .....   

ನಗೆಯಾಲು 

ಒಲವಿನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ
ನಗೆಯಾಲಿನ
ಅಮೃತವ ಸೇರಿಸಿ ನೀಡುವೆ ನೀ
ನನಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ
ಅದು ಬಲು ಚೆನ್ನ  ...

ಮರೆಯೋಲ್ಲ 

ಪ್ರಿಯ ಅದೇಗೆ
ನಾ ಮರೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ,
ಮರೆತರು ಮರೆಯದು
ಈ ಹೃದಯ
ಅನುದಿನವು ಚಿನ್ನ  ...

ನಿಜ ಸ್ಪೂರ್ತಿ 

ಅಂಚಿಗೆ ಸರಿದಿತ್ತು
ಆ ನನ್ನ ಅಧಮ್ಯ
ಸ್ಪೂರ್ತಿ ....

ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ
ನೀ ಹೊತ್ತುತಂದೆ
ಪೂರ್ತಿ  ....

      ಉತ್ತರ ....

ನನ್ನೊಲವಿನ  ತೀರದ
ಹಕ್ಕಿ ನೀ  ...
ನೀ ಹಾರಿದೊಷ್ಟು
ಎತ್ತರ ..
ಸಿಗುವುದೆನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ
ಉತ್ತರ ..

ಮಿಂಚು 

ಮೊದುವೆಗು ಮೊದಲು
ನನ್ನವಳು
ಮಿಂಚು .....
ನಂತರ
ಗುಡುಗು-ಸಿಡಿಲು ....

ಆ ತೀರ 

ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ನಾ
ತೇಲ ಬಯಸಿದಾಗ

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ  ಚಂದ್ರನಡಿಯಲ್ಲಿ
ಒಲುಮೆ ದೋಣಿಯಲೆನ್ನ ಕೂರಿಸಿ

ನಿಜಪ್ರೀತಿಯಲಿ ನೀ ನನ್ನ ಈ ದಡಕ್ಕೆ
ತೇಲಿಸಿ , ನೀ ಅಲ್ಲೇ ಬೆಳದಿಂಗಾಳಾಗಿ  ಉಳಿದೆ ....

ಪ್ರೀತಿಯಾಕಾಶ 

ನಾ ಹೇಳಿದೆ ನನ್ನ
ಪ್ರೀತಿ
ಆಕಾಶದೊಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರ ಎಂದು ...

ನಿರೂಪಿಸಿದೆ ನೀ
ಅದನ್ನೇ
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಾಕಾಶದಲಿ
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಗಿ ...  ;)

ಪ್ರೀತಿಯ ಗೋಪುರ
ಮೀರದಿರಲಿ ನಿಮ್ಮೆತ್ತರ
ನೋವಾಗಬಾರದಲ್ಲವೇ ಮೇಲಿಂದ ಬಿದ್ದರ .....

 ಪ್ರೇಮ ಬೆಳೆ 

 ಇಳೆಗಿಳಿಯುವ ಈ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು
 ಗಲ್ಲುಗಲ್ಲೆನ್ನುವ ನಿನ್ನ  ಬಳೆ ಸದ್ದುಗಳು
 ಮೋಹಿಸುವ ನಿನ್ನ ಮುಖ ಕಳೆ, ಕಂಗಳು
 ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಮೊಳೆತಿವೆ ಪ್ರೇಮ ಬೆಳೆಗಳು .....

 ಕಾಣುತಿರು 

ಕಾಡದಿರು ಕನಸಲಿ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿದಾಕ್ಷಣ
ಕಾಣದಿದ್ದರು ನೀ ಕನಸಲೂ ಅರೆ ಕ್ಷಣ
ಕೈಜಾರುವುದು ನನ್ನ ಜೀವ ಅದೇ ಕ್ಷಣ ....



ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 

ಸೋಮವಾರ, ಜನವರಿ 6, 2014

ನಮ್ಮ ಜೀವದಡ



ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರೆ ಹೊಸ ವರುಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಕಹಿಗಳು  ಕಾಣಿಯಾಗಲಿ , ಸಿಹಿ ಮಾತ್ರ ಈ ವರುಷಕ್ಕೆ ಸವಿಯಲು ಸಿಗಲಿ. ಕಳೆದವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯ ನನಗಂತೂ ತುಂಬಾ ಆನಂದದಾಯಕವು , ಫಲಪ್ರದವು ಹಾಗು ಸಿಹಿಯಾಗಿಯೂ  ಇತ್ತು , ಈ ಹೊಸ ವರುಷದ ಆದಿಯು   ಅಷ್ಟೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣವೂ ಈಗಾಗಲೇ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು ಕೂಡ.  ನಿಜ ನನ್ನ ಖುಶಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ನನ್ನವಳು....
 
               ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನನ್ನವಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ಕಿ ನಾ ಒಂದು ಕವನ ಗೀಚಿದೆ , ಅದನ್ನು ನಾ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಶೃಂಗಾರ ಲಹರಿಯಲ್ಲೇ  ವಾಚನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದೆ , ನನ್ನವಳು ಸಕತ್ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಳು , ಸಿಹಿ ನಗೆ ಬೀರಿದಳು , ನಾಚಿ ನೀರಾದಳು ಕೂಡ. ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಬಹು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದ ಅವಳು , ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ "ರೀ... ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೀವು ನನ್ನನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇದನ್ನ ಬರೆದಿರಾ ??? " ಎಂದಳು . ನಾ ಅದಕ್ಕೆ " ಹೌದು " ಎಂದಾಗ  ಅವಳ ಮುಖಭಾವ ಮತ್ತೊಂದು ಕವನಕ್ಕೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯೂ ಆಯಿತು. ಮರು ಕ್ಷಣವೇ ಅವಳು ನಾ ಗಲಿಬಿಲಿಯಾಗುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದಳು " ನಿಜ ಹೇಳಿ ಯಾವ ಹುಡುಗಿ ಮೇಲೆ ಈ ಕವನ ಬರೆದ್ರಿ ,, ??? ನಾ ಅಂತು ನೀವು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ , ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನೀವು ಈ ರೀತಿ ಕವನ ಬರೆದಿರೋದು  ಡೌಟ್  ;) " ಎಂದಳು... ನನಗೋ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೋ ತೋಚಲಿಲ್ಲ .. ಅವಳ ಮೇಲೆ ನಾ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನವುಗಳಾಗಿದ್ದವು ಅಷ್ಟೇ ..... 


                                            ಒಡೆಯನು  ನಾ ನನ್ನವಳ ಹೃದಯ
                                            ಪ್ರೀತಿಗಳ....

                                            ತಡೆಯನು ನಾ ಉತ್ತರವಾಗರಿಯುವ
                                            ಭಾವನೆಗಳ..

                                            ಜಿನುಗುತ್ತಿವೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸುಗಳು
                                            ಹಂಬಲಗಳ..

                                            ಜೇನರಿದಂತೆ ಆಕೆ ನನ್ನೊಡೆ ಆಡಿದರೆ
                                            ಮಾತುಗಳ..

                                            ಒಲವಿನೋಲಗದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ನಾಚುವೆ
                                            ನಾ ನನ್ನವಳ..

                                            ಪ್ರೀತಿಯುತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಮರೆಸುವಳು ಪ್ರತಿ
                                            ದಿನಗಳ..

                                            ಅವಳ ಆ ಸಿಹಿ ಕಿರುನಗೆ ಬೆಸೆಯುವುದು
                                            ಹೃದಯಗಳ..

                                            ಸಾಮಿಪ್ಯವ ಬಯಸುವುದು ನನ್ನ ಹೃದಯ
                                            ನನ್ನವಳ...

                                            ಸಾಂಗತ್ಯದಿ ಜೀವದಡ ಸೇರಿ ಕಟ್ಟಬೇಕವಳ
                                            ಕನಸುಗಳ..

ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 

ಶುಕ್ರವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 22, 2013

Hate mistakes not the parson ....

 

                                                     Hate mistakes not the person ....

" The Supreme Court on Wednesday accepted former Army Chief VK Singh’s unconditional apology withdrawing his comments questioning a judicial verdict on his age row controversy and dropped the contempt proceedings against him " .....

ಸ್ನೇಹಿತರೆ ...

ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ , ದಿನಗಳೇನು ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ VK .ಸಿಂಗ್ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು  ನಮ್ಮ  ದೇಶದ ಭೂಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದಾಗ ತಮ್ಮ ಜನ್ಮದಿನದ ಸಂಬಂಧವಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ದವೇ ನ್ಯಾಯಲಯದಲ್ಲಿ  ಹೋರಾಡಿದ್ದರು .  ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲಿದ್ದು , ಸರ್ಕಾರವನ್ನೇ  ಕೋರ್ಟ್ ಖಟಖಟೆ ಏರಿಸಿದ್ದ ಮೊದಲ ಅಧಿಕಾರಿಯೆಂಬ ಕುಖ್ಯಾತಿಯನ್ನೂ ಸಹ ಇವರು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ನಂತರ ನಿವೃತ್ತರಾದಾಗ ಅಣ್ಣ ಹಜಾರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋದಿ ಆಂದೋಲನದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ ಜನರಿಂದ  ಸೈ ಕೂಡ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು , ಮೊನ್ನೆ ಇವರ ಮೇಲೆಯೇ   ಅಧಿಕಾರಾವದಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಿದ ಆರೋಪವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಘನ ಸರ್ಕಾರ ಆಗ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಈಗ ಮಾಡಿದೆ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಇವರ ಮೇಲೆ ಅನೇಕರ ಕೆಂಗಣ್ಣುಗಳಂತೂ ಇವೆ,  ಅದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳೂ ಕೂಡ ಇವೆ. ಇಂಥವರು ತಮ್ಮ ಜನ್ಮದಿನದ ಕುರಿತಾಗಿ ದೇಶದ ಉಚ್ಚನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕೊಟ್ಟ ತೀರ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತ , ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆಯನ್ನು  ಕೂಡ ಮಾಡಿದರು , ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೂ ಗುರಿಯಾದರು .  ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ್ತ ಅಧಿಕಾರದಲಿದ್ದ ,  ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇರುವಂಥಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ  ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಇವರನ್ನು ತೀವ್ರ ತರಾಟೆಗೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಅನೇಕರು , ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಖಂಡಿಸಿದ್ದರು.  ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ಇವರ ಮೇಲೆ  ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಲು ಆದೇಶವನ್ನು ಸಹ ಮಾಡಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಕೋರ್ಟ್ VK ಸಿಂಗ್ ರ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಕೂಡ ಕೇಳಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಆದ ತಪ್ಪನ್ನು  ಅರಿತ  VK ಸಿಂಗ್  ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಗೆ  ತಮ್ಮ ಬೇಷರತ್ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದರು  ಹಾಗು " ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ ನಾನೆಂದು ಮುಂದೆ  ಈ ರೀತಿಯ ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನ್ಯಾಯಾದೀಶರ ಮುಂದೆ  ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟರು. ಹಾಗ  ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ  ಅಳೆದು ತೂಗಿ  ಅಂಥಹ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್  ಅವರನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ  ಕ್ಷಮಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸುವುದನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.
 
 
                   ಇದನೆಲ್ಲ ಇವ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ  ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು . ಕಾರಣ ಇದೆ ಸ್ನೇಹಿತರೆ .  VK .ಸಿಂಗ್ ಏನು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ , ವಿದ್ಯಾವಂತರು , ಬುದ್ದಿವಂತರು , ಸಮರ್ಥ ಹಾಗು ದಕ್ಷ ಆಡಳಿತಗಾರ. ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ , ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ , ಅನೇಕ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ ಪರಿಸ್ತಿಥಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಹೋರಾಡಿದ ಅನುಭವಿಗಳು  ಕೂಡ, ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಹಿರಿಯರು . ಇಂಥಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ  ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.  ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ತಪ್ಪೇನು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ .  ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಉನ್ನತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನೇ ಅವರು  ದೂಷಿಸಿದ್ದರು. ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದಿದ್ದ ಕೋರ್ಟ್ ಕೂಡ ಇವರ ವಿರುದ್ದ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ  VK .ಸಿಂಗ್  ಕೇಳಿದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ಷೆಮೆಯನ್ನು ಕೋರ್ಟ್ ಪುರಸ್ಕರಿಸಿ ಇವರ ತಪ್ಪನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿತು. ಇಂಥಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕೂಡ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು , ಸಮತೋಲನ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತಪ್ಪುಮಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮಂಥ ಸಾಮಾನ್ಯರು ತಪ್ಪು ಎಸಗುವುದು ಮಹಾಪರಾಧವೇನಲ್ಲ.  ಆದರೆ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಮೇಲೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರದೆ ತಪ್ಪು ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೆ ಆ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು.ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು  ಸರಿಪಡಿಸಿದರೆ  ಅದು ಅವರ ದೊಡ್ಡಗುಣ.  
 
 
                  ಎಂಥಹ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು ಕೂಡ , ಅರಿತು ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸದರೆ ತಪ್ಪು ಸರಿದೂಗಿಸುವ ಮಾರ್ಗ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರು ಅರಿತು ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರೆ ನಾವು ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೇ ಮುಂದೆಂದು ಮಾಡದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸಬೇಕು.  ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ , ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಮನ್ನಿಸುವ, ಕ್ಷಮಿಸುವ  ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ.  ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯರು ಮಾಡುವ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೇ ಮನ್ನಿಸಲಾಗದೆ , ಕ್ಷಮಿಸಲಾಗದೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬರೊನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ .  ಮಾತು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ, ಸಂಬದಗಳನ್ನೇ ಮುರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾವು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ಸರಿಯೋ ?. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಹಾಗು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮನ್ನಿಸಲು ನಮ್ಮ ಅಹಂಗಳನ್ನೂ  ಅಡ್ಡ ಬರಲು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಂಬಂದಗಳನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾವು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ  ಅಷ್ಟೊಂದು ಬಿರುಸಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವ  ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯಾ ?.  ಯಾರು ಕೂಡ  ಬೇಕೆಂದೇ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ , ತಪ್ಪು ಅರಿತ ಮೇಲೆಯಾದರು  ಆತ ಕ್ಷೆಮೆಯಾಚಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆತನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದರೆ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಏನು ??
 
 
                 ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸುಪ್ರಿಂ ಕೋರ್ಟ್  ಹಾಗು  ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳೇ ಕ್ಷೆಮೆ ನೀಡುವರಂತೆ ಇನ್ನು ನಾವು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು  ಮನ್ನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ದಮಾತೆನಿದೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವನು ಸಣ್ಣವ , ತಪ್ಪು ಅರಿತು ಸರಿ ಮಾಡುವನು ದೊಡ್ಡವ , ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವವನು ದೊಡ್ಡವ,  ಕ್ಷಮಿಸದಿರುವವನು ಮತ್ತೆ ಸಣ್ಣವ.  ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮನ್ನಿಸಬೇಕು , ನೋಡಿಯು ನೋಡದಿರಬೇಕು. ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಬಾಳಿದರೆ ನಾವುಗಳು ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವುದು ಏನು ಇಲ್ಲ . ಈ ಅಹಂಮ್ಮುಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು , ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸೋತು ನೆಡೆದದ್ದೇ ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಜೀವನ ಮಾಡ ಬಹುದು . ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾವು ಎಂದು ಸುಖಿಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪುಗಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಲ್ಲಿ ಬೇಯಬೇಕು , ಅಸಹನೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಯುವ ತನಕ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬೇಕು. 
 
                ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮರೆಯೋಣ , ಕ್ಷಮಿಸುವ ಗುಣ ಬೆಳೆಯಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ , ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಂಬಂದಗಳು ಹಾಳಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸೋಣ , ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಾರಿಗಳಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ , ತಪ್ಪು ಸರಿದೂಗಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಣ. ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದನ್ನು ಆದೊಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ . ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ  ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನೊಂದಿಗೆ ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ನಾನು ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ ,     
                                               "  Hate mistakes not the person "
 
ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 
 

ಶುಕ್ರವಾರ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 25, 2013

ನಯವಾಗಿ

                  ನಾ ನೊಂದೆ..... 


ನಗುವಿನಲಿ ನಲಿವಿದೆ ,ನಯನದಲಿ ನಾಚಿಕೆಯಿದೆ
ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನಿರದೆ, ನಯವಾಗಿ ನಾ ನೊಂದೆ..   

ಬೀಸುವ ತಂಗಾಳಿಯು ನಿನ್ನ ಬಳಸಿ ಬಳಿ ಬಂದು
ಸ್ಪರ್ಶದಿ ಬಳುಕಿದ ನಿನ್ನ ನಡುವ ವರ್ಣಿಸುತಿಹುದು..

ಮೈಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಎಳೆಯ ಯವ್ವನಕೆ
ಬಿಸಿ ತಾಗಿಸಿದ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕು ತಾ ನಾಚುತಿಹುದು.. 

ನೀನುಟ್ಟ ಆ ವಸ್ತ್ರಗಳು ನಿನ್ನಪ್ಪಿ ಬಿಟ್ಟ ಆ ಕುಹಕ
ನಗೆಯ ಬಾಣಗಳೆನ್ನ ಹೃದಯದಾಳಕ್ಕೆ ನಾಟಿವೆ..   

ಮೂದಲಿಸುತಿಹವು ಪಂಚಬೂತಗಳೆನ್ನ, ಪ್ರೀತಿ
ಯಿಂದಲೇ  ಶರಣಾದವು ನನ್ನ ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳು..      

ಮಣ ಬೆಲ್ಲವ ನೊಣ ಮುತ್ತುವಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನೊಮ್ಮೆ 
ಮುತ್ತಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿವೆ ನನ್ನ ಈ ಕಣ್ಣುಗಳು..

ನಗುವಿನಲಿ ನಲಿವಿದೆ ,ನಯನದಲಿ ನಾಚಿಕೆಯಿದೆ
ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನಿರದೆ, ನಯವಾಗಿ ನಾ ನೊಂದೆ..




ನಿಮಗಾಗಿ
ನಿರಂಜನ್

 

ಮಂಗಳವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 24, 2013

ಪ್ರೀತಿಯ


           ಇಳಿಮುಖ

ಇಳಿ ಮುಖವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ  ನನ್ನಿನಿಯಾ
ನಮ್ಮ  ಪ್ರೀತಿಯಲೆಗಳ ಬಾರಿಭೋರ್ಗರೆತ.. ?

ನಾವು ಕಟ್ಟಿದ ಕನಸುಗಳು ನನಸಾಗುವ
ಮುನ್ನವೇ  ಮಾಸುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲವೇ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ?  

ನಾವು ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಬುಪ್ರೀತಿಯ
ಬಟ್ಟಲು ಒಣಗಿ ಬರಿದಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲವೇ ?

ನಾನರಿಯೆ ಮನದರಸಿ , ಜಾರುತಿಹುದೆನ್ನ
ಮನಸ್ಸು ಮಂಕಾಗಿ, ಕಳೆಯಬಿಡದಿರದನ್ನ

ಅಮೃತದ ಆಕರಗಳಾಗಿದ್ದ ಅದರಗಳು
ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದಗಲಿಕೆಗೆ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿವೆ

ಪ್ರೀತಿಯ  ಮಧುವಾಗಿದ್ದ  ನಮ್ಮೊಡಲು 
ಕೋಪದ  ಮಡುವಾಗಿವೆ, ಸಹಕರಿಸಬೇಕು 

ನಾವಾಡಿದಾಟ ನಲಿದಾಟಗಳೊಲುಮೆಯ
ಚಿಲುಮೆ ಬತ್ತುವ ಮೊದಲೇ,ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗು 

ಹುಸಿಯ  ಕೋಪದ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರೀತಿಯ
ಕಸಿದು  ಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು , ಹಸಿ ನಗೆಬೀರು

ನಿಮಗಾಗಿ
ನಿರಂಜನ್ 

ಶನಿವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 31, 2013

ನುಡಿದ ವೀಣೆ

         ನುಡಿದ ವೀಣೆ 

ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರವನುಟ್ಟು  ನೀ ಬರುತಿರೆ ....
ಮಲ್ಲಿಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದಂತೆ ಈ ಧರೆ ....

ನೊರೆಯಾಲಿನಂತಹ ನಿನ್ನ ಈ ಚಲುವ
ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಚೆಲುವೆ ನಿನ್ನ ಒಲವ.... 

ಬೋರ್ಗರೆಯಲಿ ನಿನ್ನ  ಪ್ರೇಮದ ಅಲೆ..
ನುಡಿಯಲಿ  ವೀಣೆ ನನ್ನೆದೆಯ ಮೇಲೆ ...  

ಮನದ ತಾಳಕೆ ಶ್ರುತಿ ಇಡಿಯುವವಳು ನೀ
ಮನದ ಹಾಡಿಗೆ  ಸಾಹಿತ್ಯ ರೂಪಳೂ ನೀ....

ನೀ ನನಗುಣ್ಣೆಮೆಯ ಪೂರ್ಣ ಚಂದಿರ 
ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಪೌರ್ಣಮಿಯಾಗಲೆಂದು,
ಬಯಸುವುದು ನನ್ನ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯ ....

ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 

ಗುರುವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 29, 2013

ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲವೇಕೆ...



   ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲವೇಕೆ... 

ಏನ ಹೇಳಲಿ, ನಾ ಅದೆಷ್ಟು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ
ಮನದಾಳದಲಿ ಬರೀ ನೀನೆ ಇರಲು...

ಪ್ರಿಯೆ, ನೋಡಿದಾಕ್ಷಣ ಸುಮ್ಮನ್ನಿರದೆ
ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ  ಹೃದಯದಾಳಕ್ಕೆ  ಜಿಗಿದೆ 

ತಣ್ಣಗಿದ್ದ , ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವ ಹಚ್ಚಿ 
ಸಣ್ಣಗಿದ್ದ ಆಸೆಯನ್ನುಬ್ಬಿಸಿ ಹುಚ್ಚಚ್ಚಿಸಿದೆ

ಆಸೆಯ ಬಳ್ಳಿಯ ಬೇರು ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಿರಲು
ಆಸರೆಯ ಬಯಸದೇ  ಜೊತೆಯಲಿರಲು

ನೀ ನಡೆದಾಗೆದ್ದೇಳುವ  ಗೆಜ್ಜೆಯ ತಾಳ  
ನೀ ನುಡಿದಾಗುರುಳುವ ಮುತ್ತಿನ ಮೇಳ
ಮೇಳವಿಸಿ ಕುಣಿಯದಿರುವುದೇ ನನ್ನ ಹೃದಯದಾಳ ....

ಮನದ ಕನಸಿನೋತ್ಸವದ ರಾಣಿ ನೀನೆ 
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯುತ್ಸಾಹದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀನೆ

ಏನ ಹೇಳಲಿ, ನಾ ಅದೇಷ್ಟು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ
ಮನದಾಳದಲಿ ಬರೀ ನೀನೆ ಇರಲು..............

ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 



ಶನಿವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 17, 2013



ಸೋತ ಬಳ್ಳಿ , ನುಲಿದ ಮಳ್ಳಿ

ಮರುಕಳಿಸಿ ಮುಂಜಾವಿನಲಿ ಮುತ್ತಿದವು 
ಮರೆತ ಆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು

ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ  ಬಂದವು , ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದವು
ಇಡಿದೆಳೆದಾಡಿದವು ನನ್ನ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು

ಆಷಾಡದ ಗಾಳಿ, ತಂಪಾದ ನಿಸರ್ಗ
ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂಚರ, ಧರೆಗಿಳಿದಂತಿತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ

ನೀನರಿಯದೆ ನಗೆ ಬೀರಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ ಅದರ ಬಳಿ  
ನಾಚಿ ನೀರಾಗಿತ್ತು ಕಂಡೊಡನೆ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ  

ನಿನ್ ನೋಟಕೆ , ನಿನ್ ಬಳುಕಿಗೆ  ಸೋತಿತ್ತು
ಇವಳೊಬ್ಬಳೆ ಎನಗೆ ಸರಿಸಾಟಿ ಎಂದೆನಿಸಿತ್ತು 

ನೀರ ಮುತ್ತ ಮಣಿಗಳುರುಳಿದವು ನಿನ್ಮೇಲೆ 
ತಾನೇ ಸುರಿಯಿತು ಸೋತು, ಬಳ್ಳಿ ಹೂಮಳೆ

ಉಳಿದ ಮೊಗ್ಗುಗಳೋ ಅರಳುವುವು ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ  ?,
ಝೇಂಕರಿಸುವ ಸುಂದರ ದುಂಬಿಯಾಟವಿನ್ನೆಲ್ಲಿ  ?

ಸೋತಿತ್ತು ಅಲ್ಲಿ , ನಿನ್ ನೋಡಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ , 
ನೀನೋ  ಅರಿಯದೆ , ಹಾಗೆ ಇದ್ದೆ ಬಲು ಮಳ್ಳಿ ..

ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್

ಬುಧವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 14, 2013

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದಿನ .....

                                                  
                                                           ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ  ದಿನ  ..... 
 
ಸ್ನೇಹಿತರೆ  ಮತ್ತೆ ಬಂದಿತು ಈ ದಿನ , ಸ್ವಾತಂತ್ರದ  ದಿನ , ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬ್ರಿಟೀಷರ  ಕೈ ವಶದಿಂದ ಮುಕ್ಥವಾಗಿಸಿದ ದಿನ . ಇದೇ ದಿನಕ್ಕಲ್ಲವೇ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಾದದ್ದು ಅದೆಷ್ಟೋ ದಿನ. ಹಗಲಿರುಳೆನ್ನದೆ , ಮೇಲು ಕೀಳೆನ್ನದೆ, ಹಿರಿಯ-ಕಿರಿಯರೆನ್ನದೆ, ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣೆನ್ನದೆ ತ್ಯಾಗಬಲಿದಾನ ಮಾಡಿದ ಆ ಮಾಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೆನೆಯುವ ಸುದಿನ. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುವ , ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ದೇಶದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವ ದಿನ , ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮುಂದಿನ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಏನು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ  ದಿನ. 
 
                ಈ ದಿನ ಬರೀ ಕೇವಲ  ದ್ವಜ ಹಾರಿಸಿ, ಸಿಹಿ ಹಂಚಿ , ರಜ ಕಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ , ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು  ತಿಳಿಯುವ, ಯುವ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಮೂಡಿಸುವ , ನಾಡಿನ ಅಭಿವೃದ್ದಿಗೆ ಶ್ರಮಿಸಿದ , ಈಗಲೂ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಪುಣ್ಯ ಪುರುಷರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನವಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಂಥಹ ಮಹನೀಯರಿಗೆ  ಅಭಿನಂದನೆ , ಗೌರವ  ಸಲ್ಲಿಸುವ ದಿನವಾಗಬೇಕು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ದೇಶ ಪ್ರೇಮ ಮೂಡಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕು , ದೇಶದ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ , ನಮ್ಮವರು  ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಗ ಬಲಿದಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ , ಜಾಗೃಥರನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು.  ಸದೃಡ ದೇಶ ಕಟ್ಟಲು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ದುಡಿಯಲು ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಆ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಮಗ್ನರಾಗಬೇಕು. 
 
 
 
              ಸ್ನೇಹಿತರೆ ,  ಈಗಿನ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿನಾವು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಖಾಳಜಿ  ವಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಹಾಗು-ಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತರಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.  ರಾಜಕೀಯ ದೊಂಬರಾಟಗಳು , ದೇಶದ ಗಡಿಯಲ್ಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಸಕ್ತ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕಿರೀಟಪ್ರಾಯವಾದ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕೋಮುಗಲಬೆ , ಸದ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು, ರಾಜ್ಯ-ರಾಜ್ಯಗಳ  ನಡುವಿನ ಅಂತಃ ಕಲಹಗಳು , ಆಂದ್ರದಲ್ಲಿರುವ  ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ದ  ವಾತಾವರಣ ನಮಗೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿವೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪರಿಹಾರವು ಕೂಡ ಇದ್ದೆ ಇದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ  ಸಮಸ್ಯಗಳ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಸೂತ್ರಗಳು ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಯ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಯಾವುದು ಸರಿ ಯಾವುದು ತಪ್ಪು , ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ದೇಶವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ , ದೇಶದ ಏಳಿಗೆಯ ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ  ಹಿಂಜರಿಯದೆ  ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೂಬ್ಬ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಪ್ರಜೆಯು ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಈ ಮಹತ್ವದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಹಾಗು ಇದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ದಾರಿಗಳೂ ಕೂಡ ಇವೆ. 
 
              ಜನರಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಸದ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ  ಬಗ್ಗೆ  ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವುದು, ಬ್ರಷ್ಟಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದು, ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ವಂಚಿಸದೆ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ TAX ಕಟ್ಟುವುದು , ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನ ಮೂಡಿಸುವುದು , ದೇಶದ ಗಡಿ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ವೀರ ಯೋದರ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ನೀಡುವುದು, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹಕ್ಕಾದ ಮತದಾನವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸದಂತೆ ಮಾಡುವುದು , ಇನ್ನು ಅನೇಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾವು ತಪ್ಪದೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.   ದೇಶದ ಮೂಲಭೂತ  ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾದ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಕಡೆ  ವಿಶೇಷ ಗಮನ ಹರಿಸಿ, ನಮ್ಮ  ನದಿ, ಕೆರೆ , ಕಾಡುಗಳ  ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ .  ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ  , ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನೆ ಸೆಳೆಯಬಕಾಗಿದೆ .  ಆಡಳಿತ  ಯಂತ್ರವನ್ನು ಮುನ್ನೆಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಕೆಲ ಬ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು ಒಳ್ಳೆಯ , ಸಜ್ಜನ , ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಖಾಳಜಿ ಇರುವ , ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ವರ್ಗದವರನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು , ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ  ಪಥದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುವ  ಇಚ್ಚಾಶಕ್ತಿ ಇರುವ ನಾಯಕರನು ಚುನಾಯಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. 
 
              ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಭಾಷೆ , ಜಾತಿ , ಹಣಗಳಿಂದ  ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಅಂತರವನ್ನು  ಬಡಿದೊಡಿಸಲು  ಸನ್ನದ್ದರಾಗಬೇಕು.  ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಗೌರವಗಳಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ,  ಧರ್ಮಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ದ ದ್ವನಿಯೆತ್ತಿ , ಪ್ರೀತಿಯ ಚಿಲುಮೆಯುಕ್ಕುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.  ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ  ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆಗಾಳಗಬೇಕು ,  ವಿಜ್ಞಾನ , ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ,ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕರಂತೆ ದುಡಿಯಬೇಕು. ಒಳ್ಳೆಯ ದೇಶವನ್ನು ನಾವು  ನಮ್ಮ  ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನೀಡಬೇಕು.  ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮಕ್ಕೂ ನಾವು ನಮ್ಮದೆಲ್ಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ , ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು.  
 
ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಗಮನ ಹರಿಸುವ , ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಸೇವೆಯನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಣವೆಂದು  ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾ , ಎಲ್ಲರಿಗು ನನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ದಿನದ ಶುಭಾಷಯಗಳನ್ನು  ಕೋರುತ್ತ ನನ್ನ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ವಿರಾಮ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. 
 
ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 
 
 
 
 
 
 

ಶನಿವಾರ, ಜುಲೈ 27, 2013

ನಂಬಿಕೆ


                                                                             ನಂಬಿಕೆ

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ  ನಾನು ಈ ಚೆನ್ನೈ ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರುಗಳ ನಡುವೆ ಬಹುವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ. ಇಂಥಹ ಹಲವು ಪ್ರಯಾಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಸ್ಸು, ಟ್ರೈನ್ ಹಾಗು ಕಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದೆನಾದರು , ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಅನುಭವವೇ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿತವಾಗಿರುತ್ತೆ ಅನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ. ನಾನೇಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದರೆ, ಒಂದೊಂದು ಸಾರಿ ನಾವು ರೈಲು ಏರಿದರೂ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯ ಅನುಭವಗಳು ನಮಗಾಗುತ್ತವೆ.ಹಲವು ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಪಾರ-ವಹಿವಾಟುಗಳನ್ನು, ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಮಾತು-ಮೋಜುಗಳನ್ನು, ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ,ಸಣ್ಣವರನ್ನು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜಾತಿ-ದರ್ಮಗಳನ್ನು ಬೇದ ಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಈ ರೈಲುಗಳು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ವಿವಿದ ರೀತಿಯ ಜಾತಿಗಳು, ಧರ್ಮಗಳು, ಎಲ್ಲ ದ್ವೇಷ ಅಸೂಯೆಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಅಕ್ಷರಶ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕಲೆಯುವುದು, ಕೂರುವರು, ತಿನ್ನುವರು, ಹರಟುವುದು, ಮಲಗುವುದು, ಮೇಲೂ-ಕೀಳೆನ್ನದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದು  ಈ ರೈಲು ಡಬ್ಬಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಜೊತೆಗೆ  ಆಗ್ಗಿಂದಾಗೆ  ರುಚಿ ಇರುತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಬುತವಾಗಿ  ಬೀರುವ ಆ ರೈಲು ತಿಂಡಿಗಳು ಕೂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನನಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣ ಸಕತ್ ಇಶತವಾಗುತ್ತೆ. 

            ಹೀಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿರುವ ಅನೇಕ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಕೂಡ ಬಗೆಬಗೆಯ ಅನುಭವಗಳಾಗಿವೆ, ಇಂಥಹ ಅನೇಕದರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನ ನನಗಾದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅನುಭವವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿದೆ. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವೆಷ್ಟೇ ಓದಿದ್ದರು ಅದು ಕೇವಲ ಓದು, ಹೊಟ್ಟೆವರಿಯಲು ನಾವು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ದಾರಿ ಮಾತ್ರ,  ನಮಗರಿಯದ ವಿಷಯಗಳು ಬಹಾಳೋಷ್ಟಿವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ. ಹಾಗೆಯೇ ನಮಗರಿಯದ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳಿಂದಾನೋ ಅಥವಾ ನೋಡಿಯೋ ಕಲಿಯಬಹುದು. ನನಗನಿಸಿದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಂಥಹ ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ  ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು,  ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡುವ, ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ  ರೀತಿಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.


             ಅದೊಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯಾನ , ಬರೀ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಲ್ಲ , ಮಟಮಟ ಮದ್ಯಾಹ್ನ , ಆಫಿಸ್ ಬಿಟ್ಟು , ಸುಮಾರು ೩.೨೦ಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನೈ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ ಸೇರಿದೆ. ಬೇಸಿಗೆ ಚೆನ್ನೈಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು , ಬಿಸಿಲ ಜಳ ಬಿಡದೆ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದರೆ , ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನನು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆ ಕಾಡಲಾರಂಬಿಸಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ.... ಅಂತು-ಇಂತು ನಿಲ್ದಾಣ ಸೇರಿದೆ, ಇನ್ನೈದು ದಿನ ಈ ಚೆನ್ನೈ ಸಹವಾಸ ಸಾಕೆಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು, ಒಂದು ಬಾಟಲ್ ನೀರು ತಗೊಂಡು, ನಿಂತಿದ್ದ ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ express ರೈಲನ್ನೆರಿದೆ. ಇನ್ನು ರೈಲು ಹೊರಡಲು ೧೫ ನಿಮಿಷ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅಬ್ಭಾ ಅದೆಷ್ಟು ಸೆಕೆ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲೂ ನೀರಿನ ಬುಗ್ಗೆಗಳು ಆಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಚಿಮ್ಮತೊಡಗಿದ್ದವು. ಇರುವೆಲ್ಲ ರಂದ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಬೆವರೋ ಬೆವರೋ. ಆ ಬೆವರಧಾರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕಾಯಿದಿರಿಸಿದ ಜಾಗ ಗುರುತಿಸಿ ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ಇಟ್ಟೆ ಕೂತೆ. ರೈಲು ಒಳ್ಳೆ ಓವೆನ್ ತರಾ ಆಗಿತ್ತು ಆ ಬಿಸಿಲಿನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಸಮಯವಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬೆವರೋರಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕರ್ಚಿಫ್ ತಗೆದರೆ ಅದು ತೆಗೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಹೋಗಿತ್ತು ! . 

             ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಜನರು ಕೂಡ ಬೆವರು ಸುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ , ಆದರೆ  ಚೆನ್ನೈಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರು ಬೆವರು ಸುರಿಸೇ ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ , ಅದೆಷ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಬಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ " ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ದುಡಿಯೋದು ಬಿಟ್ಟು , ಬಿಕ್ಷೆ ಕೇಳ್ತೀರಲ್ಲ, ನಿಮಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಆಗೋಲ್ಲವಾ " ಅಂತ ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿಯೂ ಹೇಳಿದರೆ,  ಅವರು ನಮ್ಮ ಮುಖಕ್ಕೇ ತುಪುಕ್ ಅಂತ ಉಗುದು "ಅಯ್ಯ ತಂಬಿ, ನೋಡು ನಾವು ಕೂಡ ಹೇಗೆ ಬೆವರು ಸುರಿಸುತ್ತೇವೆ " ಎಂದು ತಮ್ಮ ಬೆವರಿನ ಸೌಗಂಧವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೂಗಿಗೆ ಸೂಸಿ, ಮುಖಕ್ಕೆ ಬೆವರ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೆ  ಕೂಡ ಮಾಡಿ ಬಿಡುವರು. ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರನ್ನೂ ನೋಡಿರದ ಜೀವಿಯು ಈ ಭಾಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದರೂ  ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ಚೆನ್ನೈಲ್ಲಿ ಬೆವರದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಿಲ್ಲ.  ಚೆನ್ನೈ ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಂಥ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ಕೂಡ ಬೆವರು ಸುರಿಸೆ ದುಡಿಯಬೇಕು !....  ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯಿತು, ರೈಲು ಕೂಗಿದಾಕ್ಷಣ , ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೊಂಡೆನು. ರೈಲು ನಿದಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸತೊಡಗಿದಾಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಬೀಸುವ ಬಿಸಿಗಾಳಿಗೆ ಮುಖವೊಡ್ಡಿ ಕೂರುವ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಡೆ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದೆ.

           ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅನೇಕ , ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡಿದ್ದವು. ರೈಲು ಓಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತೆಂದರೆ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯೇ ಜಗತ್ತೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಒಮ್ಮೆಯೂ ಮುಖಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿರದ ಅನೇಕರು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮಾತುಗಳು ಶುರುವಾಗುತ್ತವೆ, ರಾಜಕೀಯ, ಪ್ರಪಂಚದ ಆಗುಹೋಗುಗಳೆಲ್ಲ ರೈಲ ಡಬ್ಬಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಮಾರಾಟಗಾರರು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಂದು ಮಾರುತ್ತಾರೆ. ಪೆನ್ನು, ಪುಸ್ತಕ, ಹಣ್ಣು-ಹಂಪಲುಗಳು, ಬಟ್ಟೆಬರೆ, ಅಲಂಕಾರಿಕೆ ವಸ್ತುಗಳು, ಆಟಿಕೆಗಳು, ತಿಂಡಿ-ತಿನಿಸುಗಳು,ದವಸ-ದಾನ್ಯಗಳು ಇನ್ನು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ಇದೆಲ್ಲ ಅದೆಷ್ಟು ಜನರ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತೋ ದೇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಕೆಲವರು ಈ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೊತ್ತು ಮಾರಿ, ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗೆ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಂಗಳಮುಖಿಗಳು ಗುಂಪಾಗಿ  ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಜನ ಚಕಾರವೆತ್ತದೆ ತೆಪ್ಪಗೆ ದುಡ್ಡು ತೆಗೆದು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ಸೋಗಲಾಡಿಗಳು ನನಗದಿಲ್ಲ-ಇದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತ, ದೇಹ ನ್ಯೂನತೆಗಳು ಇರದಿದ್ದರೂ ಇರುವ ಹಾಗೆ ತೋರಿಸಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ, ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳ ಕನಿಕರಗಿಟ್ಟಿಸಿ ಖಾಸು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಲೋಕವೇ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಆ ದಿನವೂ  ಪ್ರಯಾಣದ ಒಂರ್ದಗಂಟೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆಲ್ಲವೂ  ನನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದಿತು. 

              ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವ್ಯಾಪಾರ-ವಹಿವಾಟುಗಳು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬಹು ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಪಾರ  ಅಲ್ಲಿ ತೀರ ಸಾಮಾನ್ಯದ ವಿಷಯವೂ ಕೂಡ. ಆದರೆ ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ  ನನಗೆ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಖರೀದಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನನಗೆ ಅವತ್ತು ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಅಗತ್ಯತೆ ತೀರ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು. ಅದೇನಪ್ಪ ಅಂದರೆ ಇಳಿಯುವ ಬೆವರೋರೆಸಲು ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಿದ್ದ ಕರ್ಚಿಫ್. ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದದ್ದು ತೊಯ್ದು , ಗಮ್ಮೆನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ದೂರದಲ್ಲಿ " ಕರ್ಚೀಫ್ ಕರ್ಚೀಫ್ , ಕರ್ಚೀಫ್ " ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತ ಬರುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗಲೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಆ ಮನುಷ್ಯ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದ ಕುರುಡನೆಂದು. ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಕನಿಕರ ಬಂತಾದರೂ , ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವ ಆತನ ಮನೋಭಾವ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಯಿತು. ಆತ ತನ್ನ ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾಧರಿಯ , ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾಧರಿಯ ಕರ್ಚಿಫ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಜೊತೆಗೆ ಹೆಗಲಿಗೊಂದು ಚೀಲ, ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಷ್ಟು ಬಗೆಯ ಕರ್ಚೀಫುಗಳು ಇದ್ದವು. ಸುಮಾರು ೪೦ ವರ್ಷದ ಪ್ರಾಯವಿರಬಹುದು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಿರಾಸೆಯ ಒಂದಂಶವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನೋಡಿದಾಕ್ಷಣವೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಆತ ಹುಟ್ಟು ಕುರುಡನೆಂದು. ನಾ "ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ" ಅಂದಾಕ್ಷಣ " ಆತ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಕರ್ಚೀಫ್ ಬೇಕಾ ಸಾರ್ " ಎಂದಾಗಲೇ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಆತ ಬಹು ಚುರುಕಾದ ಮನುಷ್ಯನೆಂದು. ತನ್ನ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಮುಂದೆ ಚಾಚಿ " ಇದು ತಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್, ಒಳ್ಳೆ quality ಬಟ್ಟೆ , ಒಳ್ಳೆ ಬಣ್ಣ , ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಾಳಿಕೆ ಬರುತ್ತೆ ಸಾರ್ " ಎಂದಾಗ ನನಗೇನೋ ಒಂದು ಬಗೆಯ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವ, ಈತನಿಗೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲ ಆದರೂ  ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು. ಅವನ ಆ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ style ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಹಿಡಿಸಿತು. ಆತನ attitude ನಾ ಕುರುಡ ಎಂದು ಕರುಣೆಗಿಟ್ಟಿಸಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಬಗೆಯ ಬೇರೇನೇ ತರಹ ಇತ್ತು. 

              ಆತನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ನಾನು ಆತನ ಎಡಗೈಯ ಮೇಲಿಂದ ಒಂದು ಕರ್ಚೀಫ್ ತಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದದಿನೈದು  ಸೆಕೆಂಡ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ , ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತ " ಯಾಕೆ ಸಾರ್ ಇಷ್ಟ ಆಗಲಿಲ್ಲವಾ , ಹಾಗಾದರೆ ನನ್  ಬ್ಯಾಗ್ ಅಲ್ಲಿ ಇರೋದನ್ನ ತಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್, ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ , ಸ್ವಲ್ಪ costly ಆಗುತ್ತೆ " ನಸು ನಗುತ್ತಲೇ  ಹೇಳಿದ. ನಾ ೫-೬ ಸೆಕೆಂಡ್ ಕಾಲ ಏನನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸದೆ ಇದ್ದಾಗ ಆತ ಚುರುಕಾಗಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತು ಬೇರೆ ಮಾದರಿ ಕರ್ಚೀಫ್ ನೋಡಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ.  ಇದು ಆತನ ವ್ಯಾಪಾರ ಚತುರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತಿತ್ತು. ನಾನು ಆತನ ಚೀಲದೊಳಗೆ ಕೈಹಾಕಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಮಾಡಿದಾಗ , " ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ತಗೋಳಿ ಸಾರ್, ನೀವೇ ತಗೋಳಿ " ಎಂದನು. "ಇದೇನಪ್ಪ ಯಾವ ನಂಬಿಕೆ ಮೇಲೆ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಈ ರೀತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ " ಅಂತ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಿತು.  ನಾ ಚೀಲದಲಿದ್ದ ಒಂದನ್ನು ತಗೆದು ನೋಡಿದೆ  ಅದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. " ಇದು ನನಗಿರಲಿ " ಅಂತ ಹೇಳಿ , " ಈ ಕರ್ಚೀಫ್ ಗೆ ಎಷ್ಟು ? " ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಮೊದಲು ಇಡಿದಿದ್ದ ಆ ಕರ್ಚೀಫ್ ಅನ್ನು ಆತನ ಎಡಗೈ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದೆ ನಾ. " ಸಾರ್ ಅದು ೫೦ ರುಪಾಯಿ , ಸ್ವಲ್ಪ costly ದು ಸಾರ್, ಆದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯದು" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ. ನನಗೆ ಚೌಕಾಷಿ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಸರಿ "ನಾ ಇದನ್ನೇ ತಗೊಂತೀನಿ " ಎಂದು , ನನ್ನ ಪರ್ಸ್ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದೆ. ೫೦ ರುಪಾಯಿ ನೋಟು ಇರಲಿಲ್ಲ ಬದಲು ೧೦೦ , ೫೦೦ ರೂಪಾಯಿಗಳು ಇದ್ದವು. " ಚೇಂಜ್ ಇದೆಯಾ ನಿಮ್ಮತ್ರ " ಎಂದಾಗ " ಇಲ್ಲ ಸಾರ್ , ನೀವೇ ಸ್ವಲ್ಪ  ನೋಡಿ ಸಾರ್ " ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಆ ಮನುಷ್ಯ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ತೆಗೆದು ಹತ್ತರ ಮೂರು , ಇಪ್ಪತ್ತರ ಒಂದು ನೋಟು ಸೇರಿಸಿ ಒಟ್ಟು ೫೦ ರುಪಾಯಿಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಆತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು. ಆತ "thank ಯು ಸಾರ್, ಇವು ಯಾವ್ಯಾವ ನೋಟುಗಳು ಸಾರ್ " ಅಂದು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಕೈ ಚಾಚಿ ಕೇಳಿದ. ನಾನು ೩ ಹತ್ತು ರುಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಆತನ ಕೈಗೆ ಇಟ್ಟಾಗ  " ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೀರಿ ಸಾರ್ ಎಂದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾ ಕೊಟ್ಟ ೨೦ ರುಪಾಯಿ ನೋಟನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗ ಆತ ನೋಟುಗಳನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸಲು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಎಂದೆನಿಸಿತು. 

             ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ "ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ರಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದೇನೋ ಇಲ್ಲವ ಅಂತ , ಮತ್ತೆ ನಾನು ಒಂದನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರೋದು " ಎಂದು ಆತನಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆತ "ಸಾರ್ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನ ನಂಬುತ್ತೇನೆ ಸಾರ್ " ಎಂದು ಬಹು ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ. " ಅಲ್ಲಪ್ಪಾ ಆದರರೂ ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ನಾ ಹೇಳಿದ " ಎಂದಾಗ , " ಆತ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಸಾರ್ ನನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತೆ ಜೀವನ ನಡಿತ ಇರೋದು, ನಾ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಂಬಲೇ ಬೇಕು ಸಾರ್ " ಎಂದ. ಹಾಗ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ ವಯಸ್ಸಾದ ಅಜ್ಜಿಯೊಂದು " ಆತ ದೇವರನ್ನು ನಂಬಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ,  ಹಾಗಾಗಿ ದೇವರು ಆತನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ " ಎಂದಿತು. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಆತ ನಸುನಗುತ್ತಲ್ಲೇ" ಇಲ್ಲ ಅಮ್ಮ , ಕಾಣದ , ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ಇರದ ಆ ದೇವರನ್ನು ನಂಬಿದರೆ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಲ್ಲ, ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಇರೋ ಈ ಜನರನ್ನ ನಂಬಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುತ್ತದೆ " ಎಂದು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಅನುಭವ , ಸಂಕಟ , ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ , ಆಶಾಭಾವಗಳನ್ನು ಬೆರೆಯಿಸಿ ಆ ಮಾತನ್ನಾಡಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ ಆ ಕುರುಡು ಮನುಷ್ಯ  " ಕರ್ಚೀಫ್ ಕರ್ಚೀಫ್ " ಅನ್ನುತ್ತ . 

                ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾ ಅಬ್ಭಾ "ಎಂಥಹ ಮಾತನ್ನು ಆಡಿದ ಆ ಮುನುಷ್ಯ ,  ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಅರ್ಥವಿದೆ , ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದು , ಪ್ರಪಂಚವನೆಲ್ಲ ನೋಡಿಯೂ ಕೂಡ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರು ಏನು ಹೇಳಿದರು , ಕೊಟ್ಟರು ಅವರನ್ನು ನಂಬದೆ , ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಒಪ್ಪುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಕೂಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರನ್ನೋಬರು ಒಪ್ಪುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯರನ್ನೊಂತು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಅದೇಕೋ ಅಷ್ಟಾಗಿ ನಂಬುವುದೂ ಇಲ್ಲ .  ಬದಲಾಗಿ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರದ, ನೋಡದ ದೇವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ನಿಜ ಸತ್ಯವನ್ನರಿತು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿರುವ ಜನರನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ , ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಯಾರು ಆತನಿಗೆ ದ್ರೋಹ  ಬಗೆಯುವುದಿಲ್ಲ , ಮೋಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಿರದ ಆತನಿಗೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರೇ ದೇವರುಗಳು , ಆತ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ದೇವರನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ , ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ , ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆತನ ಮಾತೆ ಸತ್ಯ " ಎಂದು ನನಗೂ ಅನ್ನಿಸಿತು. 

          ಇನ್ನುಳಿದ ಪ್ರಯಾಣದುದ್ದಕ್ಕೂ ಆತನ ಆ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನು ಅನೇಕೆ ವಿಚಾರಗಳ ಗಂಟಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಹಾಕಿಸಿದ್ದವು. ಆತ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಮಹಾನ್ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ ಕಂಡನು ಕೂಡ. ಆತನ ಆ ಮಾತುಗಳ ಅರ್ಥ , ತಾತ್ಪರ್ಯ , ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲೇ ನಾನು ನನ್ನ ಆ ದಿನದ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನ ಸವೆಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ , ನನ್ನ ಚಿಂತನೆಯು  ಕೂಡ ಹೊಸ "ನಂಬಿಕೆ"ಯ ಹಾದಿ ತುಳಿದಿತ್ತು.  

ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 

ಶನಿವಾರ, ಜುಲೈ 20, 2013

ಆಷಾಡದ ಆ ದಿನ


                                                                       ಆಷಾಡದ ಆ ದಿನ .... 

ಆಷಾಡದ ಒಂದು ದಿನ, ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆಯ ಸಮಯ, ಸುತ್ತಲೂ ಮೋಡಗಳು, ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು ತಂಪಾದ  ಚಳಿಗಾಳಿ, ಹಕ್ಕಿ-ಪಕ್ಕಿಗಳೆದ್ದು ಸಂಗೀತ ಸುಧೆಯನ್ನೇ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಳೆರಾಯ ಆಗ ತಾನೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೈ ತೊಳೆದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿಗಳ ಎಲೆಗಳು ನೀರಹನಿಗಳನ್ನುಟ್ಟು ಸಿಂಗಾರಗೊಂಡು ನಿಂತಿವೆ. ತಂಗಾಳಿಯೊಮ್ಮೆ ಗಿಡ-ಮರಗಳಿಗೆ ಖಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟರೆ, ಅವು ನುಲಿದು, ನಲಿದು, ಕುಣಿದು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ನೀರಹನಿಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ದೃಶ್ಯ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ನೀರ ಹನಿಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ  ಮಣಿ-ಮುತ್ತುಗಳೇ   ಧರೆಗುರುಳುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. 

               ನನಗೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆ ದಿನ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದ ಹಾಗೆ ಭಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಇಂಥಹ ವಾತವರಣದ  ಸವಿಯ ಸವಿಯುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟ , ನೋಡಿದ ಅಂದವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕದಿಯುವ ಹೃದಯವನನ್ನೂ ನನ್ನೊಳು ಇರಿಸಿದ, ಈ ರೀತಿಯ ಸುಂದರ ದಿನಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಅನುಭವಿಸಲೆಂದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಆ ಕಾಣದ  ಗಾರುಡಿಗನಿಗೆ ಮನದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ವಂದಿಸಿದೆ. ಇಂಥಹ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಾನೇನು ಮೊದಲು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ,ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಂತಹ ದಿನಗಳು ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಸೂರೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಸಲವೂ ನನಗೆ ಇದರಲ್ಲೊಂದು ನವ ನವೀನತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ನಾನು ಬೇಗನೆಯೇ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗುತ್ತೇನೆ, ಮನಸ್ಸು ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಗುರವೂ ಆಗುತ್ತೆ, ಅದೇನೇ ದುಃಖ ದುಮ್ಮಾನಗಳಿದ್ದರು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವು ದೂರಸರಿದು, ಖುಷಿ, ಶಾಂತಿ, ಪ್ರೀತಿಗಳು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತವೆ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ವಾತಾವರಣ ಅದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನನ್ನೂ ಮಲಗಲೂ  ಬಿಡೋಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನಿರಲೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ಇಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಮನೋಭಾವ ನನಗೆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವರವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯವೂ ಕೂಡ , ಅದ್ಯಾವ ಜನ್ಮದದಲ್ಲಿ ಅಂಥಹ ಅದೇನು ಘನ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೋ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ರೀತಿಯ ಸುಂದರ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸವಿಯುವ ಮನಸ್ಸುನ್ನೂ  ಕೇಳದಿದ್ದರೂ ಆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆತನಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಹೃದಯಾಂತರಾಳದ  ನಮನ. 

              ವಾತವರಣ ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಅದೇಗೆ ನಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಉಸಿರು ನಾನೇ ಕುಡಿಯುತ್ತ, ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಮುದುರಿ ಮಲಗಲಿ ? ಬೀಳುವ ಬೆಳಕಿನಿಂದ , ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅದೇಗೆ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಹೀಗೆ ನಾ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಅದು ನಾ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮೂರ್ಖತನವಾಗುತ್ತೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪಡುವಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಯು ಮೂಡಿದಾಗಲೂ ನಾನು ಮಲಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ ಅದು  ಸೌಂದರ್ಯವೀರುವ ನನ್ ಕಂಗಳಿಗೆ ನಾನ್ ಮಾಡುವ ಮೋಸ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ದಿನ ನಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೋಟ ತಣ್ಣನೆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು, ಬಿಸಿಯ ಕಾಫೀ ಹೀರಿ , ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಕೊಡೆಹಿಡಿದು ಸಣ್ಣ ವಿಹಾರಕ್ಕೊರಟೆ.



         ಹಾಗೆ ನೆಡೆಯುವಾಗ ನನಗೋ "ಆಹಾ ಎಂಥಹ ವಾತವರಣವಿದು" ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುತಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸು ಕವಿವರ್ಯ್ಯನಾಗಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವಚ್ಚಿ ರೂಪು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಏನು ನೋಡಿದರು ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚಂದವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೊಂದು ಶುದ್ದತೆ ಕಾಣುತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಒಂಟಿ ಮನೆ ಕಂಡಿತು. ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ಸ್ವಲ್ಪ ಖಾಲಿ ಜಾಗ, ಖಾಲಿ ಜಾಗದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು ಬೆಳೆದಿತ್ತು.ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ತುಂಬೆ ಗಿಡಗಳು ಹುಲ್ಲ ನಡುವೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಹು ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಮನೆಯ ಕಾಂಪೌಂಡ್ಗೆ  ಪಾಚಿ ಕಟ್ಟಿದಂತಾಗಿ ಹಸಿರು ಹತ್ತಿತ್ತು, ಅನೇಕ ಬಳ್ಳಿಗಳೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಬ್ಬಿದ್ದವು. ಅದೇ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಮನೆಯ ಮಹಡಿಯ ಕಡೆ ಹಬ್ಬಿ , ಮೊದಲ ಮಹಡಿಗೂ ತಲುಪಿತ್ತು. ಸೊಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಅದು ಹಚ್ಚ ಹಸುರಾಗಿತ್ತು. ಬೆಳಗುಜಾವದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಜಳಕಮಾಡಿ, ತನ್ನ  ಮೊಲ್ಲೆಯ ಮಗ್ಗುಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನೇ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.  ಆ ಮನೆಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಆ ಕಡೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೊದಲು ಗಮನ ಹರಿಯುವುದು ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರತು ಆ ಮನೆಯ ಮೇಲಲ್ಲ. 

                ಆದರೆ ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಆ ಬಳ್ಳಿಯ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ನೀಟಾದ  ಸೌಂದರ್ಯದ ಗಂಟು. ನಿಜ ಅವಳು ಸಕತ್ ಸೌಂದರ್ಯದ ಗಣಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಳು. ಆ ದೇವರು ಇದ್ದ ಬದ್ದ ಅಂದ-ಚಂದವನನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಗಂಟೊಂದನ್ನು ಅಲ್ಲಿರಿಸಿದ್ದನು ಎಂದು ಭಾಸವಾಯಿತು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ. ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಅವಳು ಆಗತಾನೆ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದಿಹಳೆಂದು. ತನ್ನ ನೀಳಗೂದಲುಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕಟ್ಟಿ, ಕಟ್ಟಿಗೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸೇವಂತಿಗೆ ಮುಡಿದು, ಚಿಕ್ಕ ಕುಂಕುಮದ ಬೊಟ್ಟು ಹಣೆಗೆ ಇಟ್ಟು , ಶುಭ್ರ ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆಯುಟ್ಟು, ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕವರ್ ಹಿಡಿದು ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ಅವಳು ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅವಳ ಆ ಸೌಂದರ್ಯ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವ್ ಬಳ್ಳಿಯ ಮತ್ತು  ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸವಾಲಾಕಿದಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅವಳ ಚೆಂದ ಅಲ್ಲಿಯ ಆ ಪ್ರಕೃತಿಗೇನೆ ಅಂದವನ್ನು  ತಂದುಕೊಟ್ಟಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಒಬ್ಬರ ಚೆಲುವು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದವು.    

                 ಆದರು ಅವಳು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಹೂವು ಕೀಳಲು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತೊಡನೆ ಇಡೀ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯೇ ಅವಳ ಆ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ ಆ ದಿನ ಕೊಂಚ ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿ ಖಂಡಿತು. ಅವಳು ಹೂ ಕೀಳಲು ಕೈ ಎತ್ತುವ ಮೊದಲೇ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯೆ ಭಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನೆಲ್ಲ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಸಾರ್ಥಕ ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ನನಗೆ ಭಾಸವಾಗುತಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಾನು ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯೋಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸೌಂದರ್ಯದ ನಿಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕಂಡಂತೆ ಆಯಿತು. ಅವಳು ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ, ತನ್ನ ಕೋಮಲ ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ಮೊಲ್ಲೆಯ ಹೂವನ್ನು ಕಿತ್ತರೆ, ಇಡೀ ಗಿಡವೇ ಇಡಿಯಿಂದ-ಮುಡಿವರೆಗೆ ಪುಳಕಗೊಂಡು ಮೇಲಿಂದ ಮತ್ತೊಷ್ಟು ಹೊವನ್ನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುತಿತ್ತು. ಬಳ್ಳಿಯ ಎಲೆಗಳು ಕೂಡ ನೀರ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಅವಳ ಮೇಲುದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಅವಳು ಅಲ್ಲೊಂದು ಸಹಜ ಸೌಂದರ್ಯದ ಬಲೆಯನ್ನೇ  ಬೀಸಿ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕುಣಿಯುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸವಾಲೆಸಿದಿದ್ದಳು. 

          ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಸಾಕೊಷ್ಟು ಹೂವು ಬಿಡಿಸಿ ಕೊಂಡಳು. ಅದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೂವುಗಳೆಂದರೆ ಅದೆಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವೆಂದರೆ ಅಬ್ಬಾ ಅದೆಷ್ಟು ಮೋಹ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳೇನು ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮುಡಿದು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಖಾತರ ಅವಳಿಗಿದ್ದರೆ, ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಆ ಬಳ್ಳಿಯೆ ಸೋತು, ತಾವೇ ಅವಳ ಮುಡಿಯೇರಲು ಹೂವುಗಳು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿವೆ , ಎಂದು ನನಗನಿಸಿತು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲೇನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಖುಷಿ , ಹೇಳಲಾಗದ ಆನಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವ ಸುಹಾಸನೆಯ ಸುಖವನ್ನು ಅವಳು ಅನುಭವಿಸಿವಂತೆ ಕಂಡಳು. ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಮರೆತು ಅಲ್ಲಿದ್ದಳು ಎಂದೆನಿಸಿತು ನನಗಾಗ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಮರೆತಂತೆ ಅವಳು ಕಾನುತಿದ್ದಳು. ಇದೆಲ್ಲ ನೆಡೆದ ಒಂದೈದು ನಿಮಿಷವಾದಮೇಲೆ ಅವಳು ಆ ಅದ್ಭುತ ಮೂಡ್ ಇಂದ ಹೊರಬಂದು, ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾಚಿಕೆಯಾಯಿತೋ, ಗಾಬರಿಯಾಯಿತೋ, ನಾ ಅರಿಯೇ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಗೇಟ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ , ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ತಡವರಿಸಿಕೊಂಡು ಗೇಟ್ ಚಿಲುಕ ತಗೆದು ಹೊಳಹೊಕ್ಕು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಅವಳ ಆ ಮುಗ್ದ ನೋಟವಂತೂ ಮಾತ್ರ ವರ್ಣಿಸಲು ನನ್ನಿಂದ ಅಸಾದ್ಯ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಬಯಕೆಯೊಂದು ಹಾಗೆಯೇ  ಆಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೃದಯದ ಕದ ತಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು. ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮರೆಯಾದರೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೊಕ್ಕಿದ್ದಳು. 

                  ನಾ ನೋಡಿದ್ದು, ನಿಜವೋ , ಕನಸೋ ಎಂಬತೆ ಇತ್ತು ಆ ಸೌಂದರ್ಯಗಳ ಸಮಾಗಮ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ ಈಗ , ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ನಾನು ಆಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ ಆಗ. ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಮರಳಲು ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ , ಹಾಗೆಯೇ  ಅದನ್ನೇ ನೆನೆಯುತ್ತ, ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ಹೋದೆ. ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತೆ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ವಾಸನೆ ಗಮ್ಮೆನ್ನುತಿತ್ತು, ಬಳ್ಳಿಯು ಅವಳಿಗಾಗೆ ಅದನ್ನು ಸೂಸಿತ್ತೋ ಎಂದೆನಿಸಿತು. ಹರಳದ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನವಳು ಗಿಡದಲ್ಲೇ ಇರಿಸಿದ್ದಳು. ನಾ ಆ ಮೊಗ್ಗುಗಳ  ಕೇಳಿದೆ " ನೀವೇಕೆ ಇನ್ನು ಹರಳಿಲ್ಲ ? ಹರಳಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಮುಡಿ ಸೇರಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ ?". ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಮಲ್ಲೇ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ನಾಚಿ ಹೇಳಿದವು " ಹರಳುವ ಮುನ್ನವೇ ಆಕೆ ಬಂದಳು, ತನ್ನ ಮುಖವನೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮುಂದೆ ಹರಳಿಸಿದಳು, ಬೀಸಿದಳು ತನ್ನ ನಗುವಿನ  ಬಲೆಯನ್ನು, ಬೀಗಿದಳು ಸೌಂದರ್ಯದ ಮುಖಹೊತ್ತು, ಮರೆತೆವು ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ, ಸೋಲೊಪ್ಪಿ, ಹೇಗಿದ್ದೇವೋ ಹಾಗೆ ಉಳಿದೆವು" , " ಅವಳ ಚೆಲುವ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೆರೆಯಾಗಿ , ಮುಗ್ದ ಮೊಗದ ಮುಂದೆ ನಾಚಿ , ಹರಳದೇ ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆಯಾಗೆ ಉಳಿದೆವು" ಎಂದವು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ಮುಗ್ಗು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವುಗಳು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದು ಮೊಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲ , ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಮರೆತು ನಿಂತಿದ್ದ ನಾನು. ಇದು ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರಭಾವವೋ , ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯವೋ , ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೋ ನಾ ಮಾತ್ರ ಅರಿಯೆ. 

ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್ 

ಭಾನುವಾರ, ಜುಲೈ 14, 2013

ಹಿತವಾದ

                                                                             ಹೊದಿಕೆ 

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ರೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಂತೆ , ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವುದು ಯಾವ ವಸ್ತು ?? ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು ಅಲ್ಲ. ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ, ಒಜ್ಜಿಕೊಂಡರೆ ಮೈ-ಕೈ-ಕಾಲು ಮುಚ್ಚುವ, ಒಳ್ಳೆ ಬಣ್ಣದ, ಸಾಕೊಷ್ಟು ಅಗಲವಾದ, ಬೆಸಿಗೆಯಾದರೆ ತೆಳ್ಳನೆಯ, ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ದಪ್ಪವಾದ, ಶುಭ್ರವಾದ , ಒಳ್ಳೆಯ ಹತ್ತಿಯುಪಯೋಗಿಸಿ ಅದ್ಭುತ ನೇಕಾರ-ಕಲಾವಿದ ತಯಾರಿಸಿದ ಕಸೂತಿಯನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಹೊದಿಕೆ ಎಂದರೆ ಯಾರು ತಾನೇ ಬೇಡವೆಂದಾರು ?. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದಾಗ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಒಜ್ಜಿಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರು ಅದು ತಮ್ಮ ಕಾಲ ಬಳಿ ಇರಲೇಬೇಕು. ಅದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೋ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೈಗೆ ಬೇಕೆಂದಾಗ ಸಿಗುವಂತಾದರು ಇರಬೇಕು ಅವರ ಹೊದಿಕೆ. ಒಂದೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅವರ ಮೈ ಮೇಲಿರುತ್ತೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಹೊದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅವರೇ ಇರುತ್ತಾರೆ .. ಇಲ್ಲಾ...  ಕಾಲಿನ ಮೇಲಾದರು ಹೊದಿಕೆ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ. ಈ ಕಾಲ ಆ ಕಾಲ, ಯಾವ ಕಾಲವಾದರು ಹೊದಿಕೆ... ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ... ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಹೊದಿಕೆ ಇರಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ ನಿದ್ದೆ ಬರೋಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಚಳಿಗಾಲದ ರಾತ್ರಿಯೊಂತು ಹೊದಿಕೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕು.   

           ಕೆಲವರು ಹೇಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಹೊದಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅವರು ಮಲಗಿದ ದಿನಗಳಿಲ್ಲವಂತೆ. ಹೊದಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆಯಲು ಕೂಡ ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲವಂತೆ.  ಏನ್ ಇರಲಿ ಬಿಡಲಿ ತೆಳ್ಳಗಿನ,ಶುದ್ದವಾದ, ಅಂದ ಚಂದದ ಒಂದು ಹೊದಿಕೆ ಬೆಸಿಗೆ , ಮಳೆ, ಚಳಿಗಾಲಗಳ  ರಾತ್ರಿಗಳಲಿ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಮೆತ್ತನೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ತೆಳ್ಳಗಿರುವ ಹೊದಿಕೆ ಬೇಸಿಗೆಗೆ ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ, ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲೋ "ಒಂದಿಷ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪ ಇದ್ದರೆ ಮಜಾ ಇರುತ್ತೆ,  ಕೈತುಂಬಾ ಸಿಕ್ಕರೆ ಮೈತುಂಬಾ  ಒಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು" ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಹೊದಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಲಗುವುದೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬೆಚ್ಚನೆ ಅನುಭವ. ವಾತಾವರಣ ಹೇಗೆ ಇರಲಿ, ಮೈ ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಇಡಿದೆಳೆದುಕೊಂಡು ಮೈ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಆದರೆ ಒಂದು ಹೊದಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಸದಾ ಜೊತೆಯಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಲ್ಲವೇ ?. ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರು ಅದನ್ನು ಕಾಲ ಮೇಲಾದರೂ ಹಾಕಿ ಮಲಗುವ ರೂಡಿ ಇದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಕೂಡ ಹೇಳುವ ನೆನಪಂತೂ ನನಗೂ ಕೂಡ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹೊದಿಕೆ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಿಂದ, ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುವ ಸೊಳ್ಳೆಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಎರೆಡು ಮಾತಿಲ್ಲ.

           ಈ ಹೊದಿಕೆ ಎಂಬುದು ನಾವು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕೇಳುತ್ತೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ತಮಗೆ ?. ನಾವು ಹೇಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು ಅದು ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತದೆ, ನಾವು ಬಿಗಿ ಇಡಿದೊಷ್ಟು ನಮ್ಮ ಬಳಿಯೇ ಇರುತ್ತೆ , ಹಿತವೆನ್ನುವಷ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಹೊದಿಕೆಗೆ ಅನೇಕ ಪರ್ಯಾಯಗಳಿದ್ದರು ಹೊದಿಕೆಯ ಮಜವೇ ಬೇರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಹೊದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಗೆಗಳೂ ಕೂಡ ಇವೆ. ಸಾಂಪ್ರಾದಾಯಿಕ ಹೊದಿಕೆಗಳಿಂದ ಇಡಿದು ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದಿರುವ ADVANCED, ಜಿಂಗ್-ಚಾಕ್ ಹೊದಿಕೆಗಳು ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹೊದಿಕೆ ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಜಿಂಗ್-ಚಾಕ್ ಹೊದಿಕೆಗಳು ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಇಷ್ಟದ ದೇವರಗಳಲ್ಲ, ಆ ದಿನದ ಘಟನೆಗಳಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಹೊದಿಕೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಹಾಗೆ ನಮ್ ಕಣ್ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರಂತು ಕೆಲವು ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ favorite ಗಳಾಗಿ  ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಯಾರು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟ ಕೂಡ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ,  ಅದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ ಕೂಡ,  ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ತಂಟೆ ತಕರಾರೊಂತು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು ಅನೇಕ. ಅದರ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿ, ನಿಚ್ಚಿನ ಬಣ್ಣ, ಅದರ ಉದ್ದ-ಅಗಲ ಮತ್ತು ಗಾತ್ರಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರಂತೂ ಕಾರಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಹೋದರು ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಾರೆ.  
                
                ಈ ಮಳೆಗಾಲ , ಚಳಿಗಾಲಗಳು ಬಂದವೆಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಹೊದಿಕೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹೀಗಿರುವ ಇಂಥಹ ವಾತವರಣದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಡ ಅಂದ ಚಂದದ ಬೆಚ್ಚಗಿಡುವ ಸುಂದರ ಹೊದಿಕೆಗಳು ?. ದೂರದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು ಈ ಕಾಲಗಳು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಇವುಗಳ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಬುದ್ದಿವಂತ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ಮಕ್ಕಳು ಒಪ್ಪುವ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಅವರೇ ತಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಸ್ಥಳಿಯವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ತೃಪ್ತಿ ಪಟ್ಟರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು "ಈ ಹೊದಿಕೆ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಶಾಲ್ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು ! " ಎಂದು ಇಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಜನರು ಹೊದ್ದ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಹಾಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗುತ್ತಾರೆ. ಆಷಾಡದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೊಂತು ಹೊದಿಕೆಗಳು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ, ಅದರಲ್ಲೂ ಈ ಆಷಾಡದ ವಿರಹಿಗಳಿಗೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಅವರ ಆ... ಹೊದಿಕೆ. 

          ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ ? ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕನಾಗಿ ಹೊದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆನ  ಪ್ರೀತಿಯೂ  ಕೂಡ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೊಂದು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ತರಹದ ಹೊದಿಕೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ಹೊದಿಕೆಯ ಉಪಯೋಗ , ಅದರ ಅಂದ-ಚಂದ. ಕೊನೆಯಾದಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಹೊದಿಕೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಮಲಗುವಾಗ ಅದು ನಮ್ಮದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನ, ಒಂದೇ ಇದ್ದಾರೆ ಹಿತ, ಒಳ್ಳೆಯದಾದ್ರೆ ಸಂತೋಷ , ಶುಭ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ ಆರೋಗ್ಯ. 

ನಿಮಗಾಗಿ 
ನಿರಂಜನ್